242 



In tota mea profectione, a inense Majo usque ad Octobrem 

 prseteriti anni (1732) continuata, et vel sexcentis periculis obnoxia, 

 672 milliaria Siiecica consiimsi. Neque orane iter terra, sed* mul- 

 tum per mare et flumina institutum. In montibus Lapponicis 150 

 milliaria Suecica pedibus i vi. Siib elevatione poli 70 giad. in 

 ipso Oceano septentrlonali huc iliuc navigando, per octiduuin so- 

 lem inocciduum vidi. Per orientale latus Sinus Bolhnici Upsaliam 

 reversus, in Tavastia sciurum voiantem deprehendi. 



Omne a reditu meo tempus in conscribendam Floram Lap- 

 ponicam impendi. Gontinebit haec Vegetabilia, in Lappniarkiis et 

 jugis montium Lapponicis crescentia, novis nominibus et specierum 

 synonymis, novorum generum characteribus, rariorum accuratis 

 descriptionibus, plantarumque nondum descriptarum figuris, una 

 cuni usu earundem apud Lappones oeconomico et medico, locii- 

 pletata. 



Ante paucos dies hooce opus ad finem perduxi, 36 plagulis 

 et 80 flguris constans^ Jam tantum restat ejus in latinam linguam 

 translatio, quam proximo Paschatis tempore prelo paratam, D. V. 

 promitto. Interea temporis ut editorem opusculo meo in Germa- 

 nia, vel alibi, procures humiliter peto. 



Flora mea absoluta, Lachesin Lapponicam'^ elaborandam ag- 

 gredior. In hac de Oeconomia Lapponum agam, causas sanitatis 

 et longaevitatis eorum, simulque praerogativas hujus gentis prae 

 aliis, indigitaturus. Qiiocirca non Schaefferum ^, et alios rei Lap- 

 ponicee scriptores corrigere, sed quae ipse vidi, fideliter et simpli- 

 citer referre lubet. 



Probe quidem seio, neminem eorum juga montium Lapponica 

 aestatis tempore transivisse. Miram convenientiam inter hosce 

 montes Lapponicos et Alpinos deprehendi; adeo, ut omnes fere 

 plantas, quae non nisi in Alpibus florent, huc quoque invenerim. 



Sane quam plurima, rem botanicam egregie illustrantia, re- 

 periisse mihi videor, Tuo quoque desiderio satisfacturus, rebus 

 oeconomicis in itinere meo attendi. 



Ipsa montium juga nullo modo vegetabilibus excoli possunt. 

 Lappmarkias enim omnes, tractibus plerumque arenosis abundan- 

 tes, terra nigra carent. Nullibi idoneus agricolse locus, nisi ciica 

 fluviorum ripas; quamvis id etiam difficillime. Hinc in Lapp- 

 niarkiis vix centum dantur agricolee, iique pauperrimi, quia venti, 

 e jugis montium provenientes, frigus semper, imo in ipsis diebus 

 canicularibus, afferendo, labores eoi-um non raro irritos reddunt. 



