APPENDIX. 



127 



ECLOGA PISCATORIA 



A METASTASIO, T7T DICITUR. 



Candida vitae 

 Gaudia nescit 

 Ah miser ! ille, 

 Qui requievit 

 Littore nunquam 

 Mollis arenas 

 Pone reclinis ; 

 Grata Favoni 

 Quum lev is aura, 

 Vespere sere 

 Fluctibus orta, 

 Flamine leni 

 Pectore mulcens 

 ^quora crispat : 

 Nox ubi fuscis 

 Evolat alis, 

 Quot micat ardens 

 Ignibus sether 

 Unda relucet, 

 Fractaque Phcebes 

 ^quore glauco 

 Ludit imago 

 Lactea, splendet 

 Sub tremebundo 

 Lumine pontus. 

 Et tua, Triton, 

 Buccina torta 

 Nocte silenti 

 Littora complet, 

 (Blanda palustris 

 Fistula cede, 



Pan, licet Areas 

 Inflet avenam !) 

 Saxaque late 

 Reddere discunt 

 Doridos ignes, 

 Leucothoesve, 

 Vel GalatheeB 

 Grata Sicayio 

 Furta sub antro, 

 Qu^e fovet ulnis 

 Jidda Divum ; 

 Dumque natanti 

 Lumine languens 

 Murmure leni, 

 Basia sugens 

 Comprimit arct^ 

 Pectore pectus 

 Aurea nymphe ; 

 Spretus amator 

 (Ardua moles) 

 Heu fremit atrox 

 Ore cruento, 

 Cunctaque late 

 Voce tonanti 

 Semifer implet : 

 {Scylla relatrat 

 Mtna remugit) 

 Tum furibundis 

 Passibus errans, 

 Sanguinolentum 

 Lurainis orbem 



