IV 



Nihilo secius tiimen juvat nieiiiiriisse, quantuiii usque 

 incrementum ceperit Florae primaevae cognitio, propter- 

 ea quod perbrevi illo tempore, ex quo synopsis plan- 

 tarum fossilium in lucem prodiit, earundem plantarum 

 species plus quam dimidia parte adauctae sunt, ut, quae 

 quatuor abhinc annis mille sexcentarum numerum non 

 egrederentur, nunc ad duo milJia quadringenta viginti 

 unam surrexerint. Imo vero est quod hunc numerum non 

 ita multo post vel duplicatuni iri speremus, quamprimum 

 posterioris quoque aevi plantae accuratius fuerint ex- 

 aminatae. 



Quod quum vel nostra aetas omiserit, ex eo mihi 

 perspicere videor, cur primaevae Florae sludium huc- 

 usque fuerit adeo solitarium et ab omni fere parte prae- 

 sentis temporis subtractum, ut non frequentius huic 

 cum illa fuisse commercium, quam inter defunctorum 

 aniinas et homines vivos, non immerito crediderim. 



Neque tanien negare potest, per omnia aeva et ' 

 per omues periodos, quibus adolevit seseque expli- 

 cuit natura, quandam ideam manifestari certani atque 

 iudubitatam, ad quam praeterita et praesentia ceu sin- 

 gula ejusdem explicationis momenta referuntur. 



Quapropter persuasum niihi est, ut quisque uatu- 

 ram maxime cognoverit primaevam, ita cum etiam prae- 

 sentem ejus conditiouem optime esse intellecturam, 

 quemadmodum iu tabula picta res primo loco colloca- 

 tae ex iis, quae postpositae sunt, cunnem suam vim et 

 perspicuitatem consequuntur. 



Dabam Graecii die 80. Januarii 1849, 



