3O A quila 



(qui ab amore mihi nomen habere uidentur), aut ber- 

 niclce ant Baffani anferes funt, aut mihi prorfus ignoti. 



DE AQVILA. 



aero?, aquila, Anglice an egle, Gennanice eitt aw, 

 ober em abler. 



ARISTOTELES 1 . 



Aquilarum plura funt genera. Vnum, quod 

 [p. 27] pigargus ab albicante cauda dicitur, ac fi albi- 

 cillam nomines. gaudet hec planis, & lucis et 

 oppidis. Hinnularia 2 a nonnullis uocata cog- 

 nomine eft. montes etiam, fyluam^, fuis freta 

 uiribus, petit, reliqua genera raro plana & lucos 

 adeunt. 



Pygargus, qnum Jit primum aquilarum genus, 



Germanorum literatores turpiter errant, qui pygargum 



fuum trappum faciunt, qui apud Ariftotelem tetrix, 



& Plinio tetrao eft, ut poftea docebo. Pygargus A nglo- 



an erne. rum lingua, nifi fallar, erna uocatur. 



DE PLANGA AUT CLANGA EX ARISTOTELE 3 . 



'Alterum genus magnitudine fecundnm & 

 uiribus, clanga 4 aut planga nomine, faltus & 

 conualles, & lacus incolere folitum, cognomi- 

 ne anataria 5 , & morphna, a macula pennse, 

 quafi neuia 6 dixeris, cuius etiam meminit Ho- 

 mer, in exitu Priami 7 . 



[p. 28] PLINIUS 8 DE MORPHNA SIVE PLANGA. 



Morphnos, quam Homerus & percnon uocat, 

 aliqui & plancum & anataria, fecuda magnitu- 



1 Hist. An. Bk ix. in. 2 vefipo$6vov = fawn-slayer. 



3 Hist. An. Bk ix. 112. 



4 For 7r\ciyyos some texts have ir*hdvos. The word 'clanga' 

 does not seem to be represented in the Greek. 



5 vrjTTo(f)6vos = duck-slayer. 



6 This explanation is not in Aristotle. 



7 Iliad, Bk xxiv. 1. 316. 8 Hist. Nat. Lib. X. cap. iii. 



