32 Aquila 



dine & ui, huiccj* uita circa lacus. Ifla circa 

 ftagna aquaticas aues appetit mergetes fe fub- 

 inde, donee fopitas laffatascj* rapiat. Spedlanda 

 dimicatio, aue ad perfugia littorum tendente, 



t in deie- maxime fi condenfa harundo fit: aquila finde 

 ic~tu abigente ala, & cum appetit in lacus 

 cadente, umbramcjj fuam nanti fub aqua a littore 

 oftendente : rurfus aue in diuerfa, & ubi minime 

 fe credat expectari, emergente. Haec caufa eft 

 gregatim auibus natandi, quia plures fimul non 



t hoftem infeftantur: refperfu pinnaru fhofbe obcaecantes. 



alias abudat. 



[p. 29] Saepe & aquilse ipfse non tollerantes pondus 

 apprehenfum, una merguntur. Haec Plinius. 



Omnia, qua Ariftoteles & Plinius percno Jiaclenus 

 tribuerunt, Anglorum balbushardo conueniunt, Jl folam 

 magnitudinem exceperis, qua Jl alia adfuerint, hie for- 

 tajfis non oberit. eft autem ilia, qitam anatariam effe 

 conijcio, auis buteone maior & longior, neno albo in 

 capite, colore fufco proximo, ad ripas fluininum, ftag- 

 norum et paludium femper degens, uiuit ex uenatu 

 anatum et gallinannn nigrarum, quas Angli coutas 

 nominal. Venationem hanc, cuius meminit Plinius, 

 inter aquilam iftam (Ji aquila dicenda Jit) & aues 

 aquaticas, non folum ego f&pijjime uidi, fed infiniti 

 apud Anglos quotidie uident. Si qua terra porti- 

 uncula fuper aquas inter arundineta emineat, in hac 

 folet nidum facere, ut quoniam uolatu non admodum 

 ualet, a prceda non procul abjit. Aues fubitb adoritur, 

 & Jic capit. Cuniculos ijla interdum etiam dilaniat. 

 Nunc an ifta anataria Jit nee ne, doc~lis itiris iudi- 

 candum propono. 



