— ^ XXIV — 



PARTIUM RATIONES. 



1. Radix. 



Ex embryone germinante statim radicula simplex descendit, 

 quae intra brevissimum tempus ramulos emittit. Plantae anniculae 

 iam radicem frequentem gerunt, radice primaria mox ramulorum 

 magnam copiam generante, ita ut loco laxo sive sabuloso sive humoso 

 brevi tempore densa crates radicum procreata sit. Manet tamen 

 semper radix media principalis crassior, quacum proportione rami 

 primarii incrassantur. Arborum denique radix hoc modo ceterarum 

 arborum omnino similis evadit. 



Radiculae e caudicibus positis, surculis abscissis, oriundae, prae- 

 sertim si in aqua nascuntur, prodeunt e lenticellis quas vocant, primo 

 albae, simplices, crassiusculae, mox fibrillis obtectae, dein fuscescen- 

 tes, tandem radicibus primigenis similes. 



2. Rami et r amuli. 



Praecipua est ramorum differentia, ut aut recti, viminei, angu- 

 stissimo angulo exeuntes, saepe longissimi sint, aut obliqui, subfie- 

 xuosi, divergentes atque divaricati, iique plerumque breviores. Ramis 

 vimineis longis rectisque conspicuae sunt ante omnes S. viininalis, 

 purpurea, incana; rami longi sed angulis maioribus exeuntes sunt 

 etiam arborescentibus ut «S. alhae et fragdi; breviores autem et cras- 

 siores S. daphnoidi. Breviores, crassiores magisque divergentes sunt 

 plerisque frutescentibus. Brevissimi, ipsis apicibus tantum foliigeri 

 fioriferique subterraneis , quae et ipsae nonnunquam ramos tenues 

 fiagelliformes foliis remotis obsitos emittunt. 



Haec tamen differentia ita valet, ut eae stirpes quae bene nu- 

 tritae cito accrescunt, ramos magis longos et in rectum assurgentes 

 habeant, eae contra quae aegre augescunt et quibuscunque de caus- 

 sis retinentur, ramulos minus longos ac minus rectos. Quibusdam 

 rami et ramuli tenues fiexiles et lenti, quales adhibentur in hortis 

 et arbustis ad alligandos caules ramosque tam vitis quam arborum 

 pomiferarum pedamentis et fulcris suis. Huiusmodi sunt S. purpurea 

 et in meridionali parte Europae S. alba, praesertim formae cuiusdam 

 quae ramulis tenuioribus pendulis, iisque saepe vitellinis differt. 



