XLVIII — 



Nimc exponendum est qiio iure et quibus de causis eas formas, 

 quae nos inter liybridas recensemus, pro talibus habeamus. Quod 

 ut lege quadam fieri posset, necesse est visum, ut species ipsae 

 probe cognitae essent, et de omni earum varietate ac rationibus 

 satis certi essemus. Huic rei quum per longam annorum seriem 

 operam dedissemus, cum observatis sponte natis atque in liorto cul- 

 tis tum lustrata maxima copia extrinsecus natorum collectorumque 

 in herbariis — ab his tamen cognitione non sine summa cautione 

 petita et ad normam viventium correcta — efFectum est tandem, ut 

 quid Salicis „species" esset, quid non, ipsi nobis statuere posse vi- 

 deremur. Proprium esse specierum diximus ut earum individua 

 magna copia suis locis nata per omnem terrarum tractum, cui inha- 

 bitant, revera stabiles et eodem charactere praeditae appareant, ita 

 ut ubique et semper sine negotio possint agnosci. Praeterea ut eis 

 modo variationibus sint obnoxiae, quae in natura huius generis posi- 

 tae aut omnibus aut plerisque speciebus accidant, superius accurate 

 expositis. Praeter has equidem inter Salices varietates specierum 

 novi nullas. At obviam fiunt formae aut pluribus in regionibus plu- 

 ribusque locis sed ubique parva individuorum copia, aut paucis par- 

 timque dissitis regionibus locisque item parva copia, aut paucissimis 

 singulisque fere locis, interdum etiam singulis tantum individuis na- 

 tae. Eaedem ita solent esse comparatae ut et ipsae parum stabiles 

 sed quodammodo mutabiles et proteae — idquod in veras species 

 minime cadit — esse, atque una et altera tertiave inter se dispares 

 quidem esse sed similitudine quadam cohaerere videantur, ut S. acu- 

 rninafa Koch et S. S/hithiana Koch, /S. Jiippnphaifolia Thuillier et 

 <S. ruhra Hudson et S. ntoUissima Smith, quo fit ut si eas specifico 

 charactere circumscribere velis, ubique haereas, neque qua ratione 

 inter se ipsae et a speciebus quibusdam veris secerni atque distingui 

 possint, invenias. Hinc orta est incerta denominatio, hinc synonymiae 

 turbae, hinc „crux et scandalum botanicorum ! " Accedebat vero, 

 quod istae formae diligenter examinatae binarum specierum verarum 

 similitudinem in fronte gerebant, quarum et utrique et neutri perti- 

 nere haud dubium erat. Itaque hae formae pro hybridis 

 agnosci debebant. Quod Ehrharto, quod Wahlenbergio 

 aliisque licebat, ut formis eiusmodi a se inventis speciei naturam 

 adscriberent nomenque darent, id nunc nobis non licet, postquam 

 non paucas aliquot formas sed magnum numerum eiusmodi formarum, 

 quae inter duas species mediae sunt, eruere obtigit. Gravissimum 



