LV 



prea. S. Lapponum nr. 25 certissime non est planta Linnaei, sed 

 quid de liac sit statiiendum, ut de 5. arenaria nr. 2G adhuc nos fu- 

 git. Denique de ultimis nr. 28 — 30 divinare licet S. oleaefoliam esse 

 S. aurita-incanam, S. viminalem nr. 29 S. incanam, et S. virescentem 

 nr. 30 5. viminalem. Semel hoc loco dictum sit in priorum auctorum 

 libris plane nihil tribuendum esse synonymis allatis, atque stirpes 

 ab iis denominatas extricari non posse nisi verba singula eorum au- 

 cupere et regionum stationumque simul rationem habeas. Maxime 

 vero impedimur, quominus nomina eorum ad species nostras revoce- 

 mus, quod illi pro more temporum illorum singula specimina collige- 

 rent et species e paucis individuis construerent, quo factum est ut 

 species rite non distinguerent, analogas formas coniungerent, formas 

 diversas eiusdem speciei divellerent. Quid ergo, quaeso, refert in 

 illorum nominibus explicandis inutilem operam perdere? 



G. F. Hoffmann edidit ab anno 1785 — 1791 quinque fasciculis 

 ^Historia Salicum iconibus iliustrata" Lipsiae, Crusius. Prae- 

 scripsit verba Linnaei „Nectarium maximi fecit natura"; dedicavit 

 opus Schmidelio. In praefatione liaec dicit: „Aliquam apud rei her- 

 bariae cultores me initurum gratiam sperabam, si genus Salicum, 

 paene neglectum a botanicis, et multa adhuc cognitionis obscuritate 

 involutum de novo, non solum secundum partes a plerisque in de- 

 scriptione specierum omissas, gemmam, foliationem, nectarium etc. 

 dcscriberem, sed etiam iconibus omni cura ad naturae typum adum- 

 bratis illustrarem. Quod ut eo melius fieret, priraum omnem curam 

 in eo posui, ut marem suae verae respondentem feminae adsociarem, 

 dein varietates a veris speciebus, quarum aliquas novas constitui, 

 aliquas amplius definitas atque expeditas reddidi, probe discernerem; 

 id quod in hoc genere omnino necessarium, ubi tanta ramorum, amen- 

 torum et foliorum varietas et etiam formae habitus mutatio, ut nisi 

 (1. nonnisi] difficillime intermediae stirpes, quae per omnes gradus 

 ad veras species magis minusve vel accedunt, vel recedunt, ab iis 

 distingui possiut." Continet Fasc. L S. monandra, S. viminalis, S. ca- 

 prea^ S. aurita; IL S. acuminata, S. alba^ S. triandra; III. S. viteJlina, 

 S. Jissa, S. depressa; IV. 'Si. Myrsinites, S. herbacea; V. S. reticulata, 

 8. fusca, S. decipiens. Quamobrem opus imperfectum reliqucrit nesci- 

 mus. Sed maiora pollicitus est quam praestitit. Descriptiones eius 

 etsi satis longae, tamcn non satis concinnac neque probae sunt; de 

 variatione specierum pauca quaedam attulit; icones haud spernen- 

 dae sunt et liabitum partesque satis bene referunt. Species hic de- 



