LVI — 



scriptas recte distinxit, sed nomina priorum male neglexit. Etenim 

 S. monandra est S. purpurea L. S. acuminata est S. cinerea L. S.Jlssa 

 est S. rubra Hudson. S. depressa est *S^. repens L. S. Myrsinites est 

 S. nigricans Smitli. S. bigemmis est *S^. fragilis L. 



J. E. Smitll, Londini Societatis Linnaeanae Praeses, cum in pos- 

 sessionem Herbarii Linnaeani venisset, existimationem fecerat bota- 

 nicis, ab ipso de speciebus Salicum summi magistri declarationem 

 certam prqfecturam esse. Accedebat ut terra britannica Salicum in- 

 primis ferax esse crederetur et re vera esset. Ita factum est, ut 

 dispositio Salicum ea, quam in Flora britannica, quae Londini 

 1800 — 1804 prodiit (repetita cura J. Roemer, Turici 1805), propo- 

 suit, diu summa esset in auctoritate et quisquis in Germania Salices 

 nosse cupiebat ex Anglia sibi et eam cognitionem et specimina vel 

 sicca vel viva, ut eius rei gravissimum adminiculum, petenda esse 

 putaret. Nescio quot homines spes ea fefellerit: hoc scio, Smithii 

 opera Salicum cognitionem non tantum profecisse, quantum erat ex- 

 spectatum. Herbarii Linnaeani, ut et alii iam pronuntiaverunt 

 et ipse significavi, auctoritas est nulla, ubi verba Linnaei contra- 

 dicunt •, parva, ubi verborum contradictionem illustrare aut verbis ob- 

 scuris lucem afFerre debet. Sed, misso Herbario Linnaeano, ipsum 

 Smithium Salices non satis bene distinxisse indicaveris: descriptio- 

 nes enim ab eo datae, ut res supervacaneas, quae plerisque aut certe 

 omnibus affinibus speciebus communes sunt, saepius continent, ita 

 carent iis adnotationibus, quas atFerre maxime intererat; propterea 

 vel oculatissimo interprcti de plerisque ab eo descriptis novoque no- 

 mine prolatis speciebus multa manet dubitatio. Praesertim autem 

 notandum est, eum plures novas species proposuisse, quarum aut 

 flores alterius modo sexus, ut S. Croweana, RusseUiana, aut flores" nul- 

 los vidisset ut ^S'. radicans, malifolia, venulosa, carinata, prostrata, oteifolia, 

 mollissima. Haec igitur nomina, in quibus determinandis tam multi 

 temere laboraverunt, iure meritoque oblivioni erunt tradenda. Atta- 

 men de Salicum cognitione ita Smith bene meruit, ut formis pluri- 

 bus notatis et denominatis botanicorum oculos converteret in generis 

 tam difficilis formas varias, antea vix observatas, eiusque abditas 

 quasdam partes ac recessus revelaret.*) 



*) Fries Mant. L p. 22: „Ad archetypa Linnaeana descriptiones Florae 

 Brit. saepius confecit Smith; sed specimina anghca, pro iis sumta, nonideo 

 semper et necesse ad Linnaeanam plantam spectant v. c. S. cineteae. Sic 



