LXXIII 



tatiim ciira suninia, hj^bridariim vero, sine qua iusta specierum cog- 

 nitio stare nequit, nulla fere ratio liabita, atque omnino plusculum 

 speciminibus siccis tributum est, quae, uti plerumque singula et manca 

 in berbariis babentur, saepe magis fallunt quam doceut. Enumeran- 

 tur 64 species et 135 varietates cum pluribus „subvarietatibus", ita 

 quidem ut formae omnes diligentissime commemoratae esse videantur, 

 sed minus bene dispositae, aliena coniuncta, affinia disiuncta sint. 

 Ita fit ut formarum copia et varietatum numero oculi distracti hebe- 

 tentur neque species ex ista turba cognosci queant, praesertim cum 

 veris speciebus sat magnus numerus formarum spuriarum admixtus 

 sit. Ad coguitionem formarum igitur multum praestitisse auctorem 

 huius libelli ncgari nequit, at specierum cognitionem eodem magis 

 obseuratum quam ilhistratum esse haud dubium est. Icones, quas 

 triginta quatuor tabulis proposuit, maxima ex parte bonae, quaedara 

 optimae sunt. Novae species, antea non inter stirpes europaeas re- 

 ceptae hae enumerantur: 6. S. arctica Pallas. 19. S. arhorescens n. 

 sp. 21. 5. Maitvkschii n. sp. 23. S. strigata n. sp. 30. S. Kochiana 

 Hartig. 44. S. Lantana n. sp. 46. S. vilnensis Gorsky, inter quas 

 vix novam esse speciem crediderim. S. arborescens et S. MauJcschii 

 mihi ad S. purpurea-silesiacam pertinere videntur; S. Kochiana haud 

 dubie ad hybridas e S. viminali et cinerea pertinct. E 64 speciebus, 

 quae enumerantur, una forsan est externa n. 6. S. arctica Pallas; 

 quatuor sunt varietates aliarum specierum n. 12. et 20. ^S". Arbusculae, 

 n. 48 et 51 S. repentis; sex sunt dubiae n. 19, 21, 23, 30, 31 et 

 44; viginti et una sunt formae hybridae n. 16, 18, 22, 24, 26, 27, 

 28, 29, 33, .34, 42, 43, 45, 46, 50, 53, 54, 57, 58, 61, 63. Qui 

 numerus triginta et duo efficit; his de numero 64 specierum dctractis 

 restant 32 verae species, quot et nos agnoscimus et maxima pars 

 botanicorum cognitas habet. Nonne, quaeso, praestabilius est 32 

 specics, quas per Europam itineribus factis suis locis omnes reperient 

 atque agnoscent, bene cognitas habere, quam e vasta speciminum in 

 herbariis congestorum farragine formas singulares delectas in futuram 

 oblivionem proponere. Atqui, quod nos nobis officium iniunximus, 

 ne specimina in herbario asservarentur vel distribuercntur nisi flori- 

 bu8 foliisque ab eadem stirpe petitis, quot peregrinantium colligen- 

 tinmque botanicorum id aut voluit aut potuit? 



Novissimi Salicum Austriae interpretes C. A. Neilreich in F 1 o r a 

 Austriae inferioris et A. Eerner in ^NiederOsterreichische 

 Weiden 1860" utilissimis animadversionibus Salicum cognitionem 



