6 Salix daphnoides Villars. 



basin modo manente; annotini olivaceo-fiisci aiit castaneo-nigTicantes, 

 nonnunquam rubicundi, pruina caesia tecti; superiorum annorum 

 eximie virentes, vere et aestate pruina caesia obducti; cortex inte- 

 rior laetissime citrinus. 



Species haud multum varians. Plerumque pulchras arbores sistit, citis- 

 simo incremento augescentes ac trunco recto ramis validis in altum assur- 

 j^entibus conspicuas; rarius frutescit, tunc foliis minoribus angustioribusque 

 praedita. FoHa novella e gemmis prodeuntia plerumque glaberrima; sed 

 terminalia in surcuHs aestate evohitis initio cum ipso axi sericeo-alba ; haec 

 pubes etiam in pagina foHorum ahquamdiu remanet, tandem evanescit. Cras- 

 sities iulorum paulHsper varia; nonnunquam iuH $ graciHores sunt, simul 

 pHis bracteolarum paullo rarioribus: haec est testibus Koch et ex specimi- 

 nibus quae ex horto bot. BeroHnensi et ipse nunc colui et ante hos trigiuta 

 annos GUnther ab ipso Willdenovio missa Vratislaviae coluit „S. pome- 

 ranica Willd.", quae ne varietatis quidem locum sibi vindicare poterit. 



DoII in FI. V. Baden p. 492 habet varietatem b.microstachys, iulis 

 $ vix semiunciam longis, styUs purpureis, apud Dachslanden pr. Carlsruhe 

 semel inventam. 



Seringe Ess. p. 58 var. niveam describit sic: „Omnes plantae partes, 

 exceptis organis sexualibus, tectae sunt piHs laniformibus, qui deinde deci- 

 dunt, ita ut folia, quae noveHae lanatae fuere, glabra evadant." 



Villarsium sub S. daphnoide sua hanc stirpem indicasse e descri- 

 ptione eius certo colligitur; Seringius in scheda ad n. 20 S. de S. apposita 

 scribit „S. daphnOides. Vill. Dauph. 3 p. 765 t. 50 f. 7 (examine par 

 TAuteur)." Nomen ViHarsH Smith Brit. p. 1063 ad „S. cinerea" laudat. 

 Sed S. cineream Linnaei aliam stirpem significare Suecorum botanicorum 

 testimomis demonstratum est; eamque ipsam Smith nominibus S. oleifolia 

 et S. aquatica indicavit. Mira igitur commutatione factum est, ut Smith 

 nomen S. cinereae L. ad S. daphnoiden Vill. transferret. SmithH ver- 

 bis persuasi post Willdenovium omnes ad S. daphnoides Vill. laudave- 

 runt S. cinerea Smith et Willden. At Smithii descriptio S. cinereae 

 stirpem a S. daphnoide diversam indicat. Ait enim: „Arbor 20- aut 30- 

 pedaHs. Rami laeves, nitidi, rubicundi; iuniores pubescentes. FoHa petio- 

 lata, sesquiuncialia, obovato-lanceolata, acuta; supra glabra, viridia, nitida, 

 laevia; subtus glauco-cinerea, brevissime viHosa, subrubiginosa, venis promi- 

 nentibus, parallelis, venulis reticulatis: inferiora omnino integerrima; supe- 

 riora plus minus serrata. Stipulae parvae, semicordatae, serratae, margine 

 reflexae, utrinque villosae uti petioli, deciduae. „Amenta brevissima, den- 

 sissima" Villars. S. cinerea Witheringii ab hac plane diversa est." Flores 

 igitur stirpis hujus Smith ipse non vidit. Ab- hac descriptione nonnihil dis- 

 crepant verba Willdenovii, qui ? siccam viderat, „Rami arboris masculae 

 glabri, femineae viHosi. FoHa bi- vel tripoHicaria oblonga acuminata serrata 

 quandoque subseiTata et fere integerrima, supra saturate viridia glabra ni- 

 tida, subtus glauca subvillosa. Petioli vHlosi. Amenta feminea sesquipolli- 



