10 Salix pruinosa Wendland. 



plerumque vero arboris formam enititur. Folia semper multo an- 

 gustiora et in acumen longissimum producta, regulariter glanduloso- 

 serrata, utrinque viridia, subtus rarissime leviter glaucescentia, cum 

 axi glaberrima, nonnisi in prima evolutione subsericea. Stipulae lan- 

 ceolatae repando-crenatae, subinde dente basilari porrecto subbilobae. 

 Gemmae fuscae, ovatae, rostratae, glabrae. luli (,^) minores quam 

 in S. daphnoide, unciales, 6 — 8 lin. lati, in ramulis sparsi saepe 

 subsolitarii, quum in S. daphnoide iuli niulti approximati atque 

 conferti ramulo assideant. — Crassitie fiexilitate et directione ramu- 

 lorum etiam differt a S. pulchra, quam ramis ramulisque validis 

 erectis praeditam esse diximus, quacum vero convenit colore et pruina. 

 Vidimus haud facile explicari, quomodo e S. pruinosa et S. 

 daphnoide enata fuerit hybrida, cuius (^ et $ in tam variis par- 

 tibus Europae dispersam invenimus; neque ergo illam protinus talem 

 proponere ausi sumus, sed S. daphnoidi subscripsimus, quanquam 

 negari nequit quibusdam rationibus S. pruinosae esse propiorem. 



DoU. 1. 1. se hanc stirpem in Helvetiae montanis inter St. Gallen et la- 

 cum Brigantinum invenisse affert; quae an vera haec fiierit dubito. 



„Vere pulchra et decora Sahx, quae coH meretur cum propter utilita- 

 tem ramulorum, tum propter ramos colore violaceo conspicuos" Forbes 1. 1. 



