18 Salix alba Linn. Suec. 



ceteras nonunquaiii, sed rarius occurrit. Exiraiam ex liorto bot. 

 Berolinensi accepi. — Hanc ut formam §. vitellinae sub /3y. se- 

 ricea liabet Graud. Helv. 206. S. splendens Bray in Livonia 

 (H. Bli.). 



— vitellina. Ramis, ramulisque vitellinis, aut vitellino - rubris. Prae- 



sertim in speciminibus praecisis, locis aquosis. Huc pertinet S. 

 vitellina Linn. spec. p. 1442 („Forte sibi permissa, nec culta, 

 nec putata, evadit S. alba") et plurr. auctt. praeter Fries, qui 

 eam ad S. fragilem pertinere dicit. Sed verba Linnaei liaud 

 dubia; neque „folia ovata" quae Linn. S. vitellinae tribuit id 

 vetant, nam S. alba quoque sed rarius foliis ovatis occurrit. In 

 nulla specie rami vitellini frequentius occurrunt, magisque notae 

 sunt quam in S. alba. — Color vitellinus ramorum nonnisi in 

 ramis iunioribus, e putatis truncis oriundis, in conspectum venit; 

 serius color vitellinus evanescit (Meyer Hanov. p. 500). Fro statu 

 morboso habet Fries Novit. ed. 2. p. 285. — Haec colitur in Tiroli 

 ad Athesin; vimina ad vites alligandas praestantissima in Italiam 

 exportantur: Hausm. Tir. — Pro specie diversa habuere Hoffmann, 

 Smith, Willdenow: hodie nemo credit. 



— coerulea. Foliis demum glabratis, subtus sordide glaucis. — Huius 



folia omnino magis obscure et sordide virent, ramuli etiam obscu- 

 riores, fusco - virides , subtestacei etc. Haec interdum, praesertim 

 sine floribus difficillime distinguitur ab ea, quam in Germania S. 

 Russellianam nominant. Ad hanc S. coerulea Smith pertinet. 



— ovalis. Foliis brevioribus ovali - oblongis in acumen breve subito 



attractis, 3 — 3 '/2 unc. longis, unciam latis. — Inter ceteras occur- 

 rit; folia supera ramorum plerumque magis elongata, angustiora. 



Monstrum iulis androgynis hinc inde obvium; staminibus sparsis inter 

 germina , hinc inde corpuscuhs inter germen et stamen mediis. * In Silesia 

 bis prope Vratislaviam et pr. Schmiedeberg (Siegert!) observatura. 



Hybridas dat cura S. fragili, S. pentandra et S. triandra. 



Arbor longaeva, ubi libere crescit, procera et adspectu pulcherriraa, 

 hinc inde in arbustis raanu consitis optime suis locis adhibita et cultoribus 

 raaxirae coraraendanda. Varietas argentea, quae praesertim ad arbusta 

 commendanda, in cultura paullura irabecilHor esse videtur. „Arbor procera 

 praestans ad arabulacra. Ventis exposita magis resistit quam S. fragilis." 

 Linn. Suec. — „CoIitur in Tiroh meridionali, rarai 3 — 4mi in Italiam ad 

 sustentandas vites exportantur" Hausm. Tir. „In Italia villici maritant 

 vites arbori, sudes et palos e rarais obtinent, cingunt dolia et cados ramis, 

 sed rami vinciendis vitibus minirae apti" Bertol. 



