Salix fragilis Linn. Suec. 21 



Sed haec certissima est S. fragilis, et iam Meyer Hanov. contra 

 Koeh monuit, se S. f r a g i 1 e m triandram vidisse. Eiusmodi varia- 

 tiones sunt prorsus singulares, uti haec quoque iulos quasi prae- 

 coces, fere sessiles habet. Hanc ut hybridam sub nomine S. Po- 

 kornyi describit Kemer. 



Varietates habet Gaudin Helv. /3. multistipulata, y. putata, 8. fur- 

 cata, amentis masculis bifidis: quarum ultima ad monstra pertinet, alterae 

 duo mere accidentales sunt Kerner habet tres : a. discolor, /J. concolor, 

 y. angustifolia. 



Equidem supra descripsi eam formam, quam Hoifmann sub S. deci- 

 piens t. 31 expressit, quae etsi foliis adultis caret, tamen indicat esse 

 formam latifoliam, quae mihi typica ac, ut vere dicam, una vera S. fragi- 

 lis esse videtur. Seiunxi ab hac omnes dubias formas, miuime vero 

 Kochium sequi ausus sum, var. y. Russelliana adiungentem. Mihi vero 

 res ita se habere videtur. Ex quo in nostris terris S. alba et S. fragilis 

 summa copia ad \ias campestres, circa agros, ad aggeres et in pascuis 

 pratis etc. plantari coeperunt, ortae sunt ex his hybridae, eaeque iterum a 

 patribus foecundatae tantam formarum varietatem effecerunt, ut eae utram- 

 que speciem iungere videantur et difiicillimum nunc fiat, hybridas a varie- 

 tatibus discernere. Apud nos certe, in Germania, huius rei facultas deest, 

 atque exspectandum, ut ii, qui has plantas sub rationibus magis naturalibus 

 crescentes observare possint, de formis speciei et de differentia hybridarum 

 nos edoceant. Seringii specimina in S. de S. distributa mihi omnia ad S. 

 Russellianam pertinere videntur. - Ad has pertinent S. fragilis /?. 

 pendula Fries et S. viridis Fries p. 43. Nomen Linnaei nullas movit 

 dubitationes, sed S. llusselliana Smith plurimas. Cuius si verba in Fl. 

 Brit. sequimur, eius S. Russelliana ipsam S. fragilem, ciusdem autem 

 8. fragilis, „petiolis dentato-glandulosis" S. cuspidatam Schultz indicat. 

 Sed Smithii, qui S. fragilLs ne florem 2 quidem viderat, nominibus syno- 

 nymisque posthac facile carebimus. lacquiu in Enumer. et Observv. S. 

 fragilem sub nomine S. pentandra indicasse videtur (Neilr. p. 173). 



„Arbor vasta, ramis ad genicu.la fragilibus." Linn. suec. Monstrum 

 dbviam fit iulis $ auctis, strobiliformibus , germinibus inflatis 10 — 20ies 

 maioribus, stylis stiginatisque obliteratis. 



Hybridas dat cum S. alba, S. pentandra et S. triandra. 



