Salix cinerea Linn. 49 



tex valitliis in hiimidis fertilioribiis, ramis erecto-patulis ad 8 — 10', 

 in sylvaticis ad 20' accrescens, in solo macro Immilis 2 — 3 pedalis 

 ramulis abbreviatis torulosis, foliis parvis. 



Varietas: 

 /S. spuria Wimm. Fl. v. Scliles. 1857 p. 186 foliis lanceolatis, 

 triangulariter-acutis. W. et Kr. CoU. Sal. 31 et Herb. Sal. 

 138 J, Coll. Sal. 32 $. — Inter omnes varietates S. cine- 

 reae haec maxime habitu suo recedit; forma foliorum etiam in 

 laete vegetis et cultis perstat (humilis forma est S. cinerea 

 virgultosa Fries Mant. et S. nana Schleich. apud Seringe 

 Essai p. 14); quanquam vero singularem habitum prae se fert, 

 cohaeret tamen cum ceteris formis. 



Variat omnino his modis. Folia brevia, siibrotundo-ovata cuin acumine 

 brevissimo — late obovata — obovato-oblonga (quae figura nornialis) — obovato- 

 lanceolata — lanceolata : repanda — unduhito- et eroso-serrata (in apoblastis) 

 — repaudo-serrata (f. norm.) — subintegerrima ; — supra vehitino-micantia, 

 cinereo-cana (in ranmhs crassis vegetis terminalibus aestatis et autumni) — 

 sordide viridia puberula (f. n.) — glabra obscure viridia, vel le\4ter nitida 

 (in subumbrosis aquosis); subtus le\iter pubescentia, tunc glaucescentia venis 

 valde prominentibus rugosa — pube frequentiore cano-cinerea et cinereo-to- 

 meutosa — h\ido-glaucescentia fere glabra (in parvis praesertim apoblaste- 

 • maticis in solo turfoso). luli magnitudine varii nunc abbreviati angusti, nunc 

 longiores, subinde vel quasi caudifonnes, rarius laxiflori, nonnunquam se- 

 rotini et in pedunculo foliato. Bracteolae aut angustiores longiores acu- 

 tae tunc plerumque dilutiores, aut breviores antice rotundatae, pihs nunc 

 densis nunc raris tectae, interdura villo brevi crispulo, unde iuli nunc magis 

 nunc minus \illo8i apparent. Germina longitudine paullisper varia, ob to- 

 menti qualitatem nunc magis cinerea nunc magis albida micant. Stigmata 

 et breviora et longiora. 



DOll. Rhein. Fl. p. 268 et Fl. Bad. p. 496 aflfert duas varietates: /S ro- 

 tundifolia, ad quam laudat S. aciuatica Smith Engl. Bot. t. 1437, quam- 

 que hybridam e S. cinerea et caprea esse j^osse dicit; y. angustifolia 

 (cuius flores nondum visi), quae ad nostram var. /3. spuriara accedere vi- 

 detnr. 



Monstra. Ab omnibus fere auctoribus inde ab Enumeratione Stirp. 

 Siles. p. 167 notata cst monstrositas fiorum dc (|ua plura iu Introductione 

 diximus. Obviam fit in plerisque Salicis speciebus, sed longe frequentissima 

 haec est in S. ciuerea; in H. lk*r. „S. polygama Schultz" inscriptam 

 \ndimu8; Host 8al. sub nom. S. polymorpha C. tab. 70 adumbravit. Huc 

 pertincDt etiam specimina germinibus viridibus glabris (S. cinerea 8 lcio- 

 carpa Gaudin Helv. p. 242), quae semper uu)n8trosa esse incipiunt; ab al- 

 tera partc specimina filamentis furcatis, bi-tricuribua, de qua forraa compa- 



WIMXEU, Salice« Euroj.sicae. 4 



