Salix aurita Linn. 51 



ubique typum optime servat. Sunt sane inter has formae hybridae, quae ha- 

 rum imperitis fucum faeiant et et^ciant, ut eis has species coniungi opinen- 

 tur. At specierum iura non sohim e forma et habitu diiudicanda, sed ad 

 uaturam eorum cognosceudam etiam vitae rationes et geographica momenta 

 observanda esse, plua uno loco exposuit cl. Fries. 



Salix aurita Linn. 



luli praecoces, subsessiles, ovato-oblongi s. cylindrlci, densiflori; 

 bracteolae lingulatae, ferrugineae apice sphacelatae; filamenta 2 li- 

 bera basi subpilosa; germina in pedicello mediocri demum longo, 

 hirto-tomentosa, cana vel albida, conica demum conico-cylindrica, ob- 

 tusa; stigmata sessilia, erecta; folia obovata, plicato-apiculata, ru- 

 gosa, snbtus pubernla v. subtomentosa, glaucescentia ; gemmae pube- 

 rulae, rami anniculi glabri. 



Syn. ^Salix foliis integris utrinque villosis ovatis appendiculatis" 

 Linn. Lapp. n. 369. 8, aurita Linn. Fl. Suec. n. 891. Wahlenb. Fries. Hartm. Willd. 

 sp. n. 96. Smith. Kocti. Reichenb. 8. rugosa Seringe Essai p. 18. 8. uliginosa 

 WiUd- Enum. h. beroL p. 1007. 8. spathulata Willd. sp. 95. Berl. Baumz. t. 4 f. 3. 

 8. caprea var. 2 8cop. Fl. Carn. 8. ulmifolia Villars Dauph. p. 776. 8. hetero- 

 pbylla Host 8al. p. 26. 



le. Llnn. Lapp. t. 8 f. y. VilL Dauph. t. 50 f. 20. Hoffm. H. SaL t. 4 ? et (^ t. 5 

 C8t.8Sf. la — d. Host 8aL (8. heterophylla) tab. 87. 88. Willd. Baumz. t 4 f. i. 2. 

 S. Onimp. Holza. t 188. 189. 190. EngL bot t 1487. Forbes Wob. 124. Reichenb. 

 D. FL 2020 fforsan etiam 2023, quae 8. cinerea ^ aquatica audit). Hartig t. 47. 



Eu. Serlnge 8. de 8. 5. 6. A — E. 37 (s. n. 8. aquatica Smith?) Giinther Cent 

 8iL 10. Fries Herb. Norm. VIL 60. F. Schultz n. 928. Billot n. 848. Wimm. et 

 Kr. Herb. 8aL 2.5 ?. 99 (J. 143 ? fol. subrotundo-ovatis. ColL Sal. 33 — 36. 



Habit. in sylvaticis udis et siccioribus, nemoribus, ericetis praesertim 

 tiumidis et uliginosis, ad fossas et sylvarum margines, dispersa in regionis 

 campcstris parte iraa, frequens in parte editiore, regione colHna et montana, 

 adscendit in montes ad 3500', in Bavariae alpinis ad 4700', in tirolensibus ad 

 4600', in austriacis ad 3200' ultra quem terniinum vix nisi dispersa occur- 

 rit; iu planitie maxime S. cineream et S. capream, supcrius S. sile- 

 siacam et S. nigricantem socias habet; attingit ctiam S. hastatam et 

 S. Lapponum. Per omncm Europam, ipsa arctica et australi regione ex- 

 cepta. Lapponiae limites modo attingit, in Suecia frequens; in Norvegia 

 paMim usque ad Drontheim, rara in montibus: Blytt. In omni Rossia a 

 Lapponia ross. usquc in auHtralcs provincias. In Anglia, (ierinania, Gallia, 

 in omnibus provinciis impcrii Austriaci vulgaris. Non adeo vulgaris circa 



4* 



