62 Salix silesiaca Willd. 



conveniens ; ad faucium margines in regione subalpina (Melzergrube, kleiner 

 Teichrand, Kessel im Gesenke) pumila manet \ix bipedalis. Folia mediae 

 magnitudinis sunt biuncialia, 15 lin. lata; minora sesquiuncialia, 9 lin. lata; 

 maxima quadriuncialia, 2 uncias lata et in forma lanceolata 5 uncias longa, 

 sesquiunciam lata. A figura ovata abeunt una ex parte in ovali-subrotun- 

 dam, quae utrinque rotundata basi nonnunquam subcordata sunt, aut apicem 

 brevissimum subplicatum habent, altera ex parte in oblongo - ovalera , apice 

 breviter acutam, aut obovatam antice obtusam basi cuneato-attractam (quae 

 rarior obvenit), dein in oblongo- aut ovato-lanceolatam, utrinque acurainato- 

 attractara. Subtus folia nunc viridia sunt, facie supera paulhira tantura 

 pallidiora, nunc raagis vel rainus glaucescunt, sed color glaucus pleruraque 

 sordidus subcinerascens est. Vestimentum etiam variat: folia interdum 

 paullo densius pubescunt, eaque, dum novella sunt, subtus cano- ad venas 

 albido-toraentosa , foliis novellis S. capreae valde similia, sed tomento ma- 

 gis incurabente paginaque raagis aequabili, apparent (Ms. Eule). Karius 

 folia subtus etiara aestate prorsus pilis destituta. luli $ initio quidem spissi, 

 sed post ipsara anthesin flores discemi et laxari incipiunt, ita ut rachis in 

 conspectura veniat: quaedara speciraina ab initio iulos egregie laxifloros 

 habent. luli praeterea nunc crassiores, 7 \m. lati, nunc graciles, 3 — 4 lin. 

 lati; nunc bracteis oranino carent, nunc bracteolis fugacibus squaraaeforrai- 

 bus, nunc foliorura magis simi.ibus instructi. Bracteolae nunc pallidae, nunc 

 sphacelatae, nunc serainigrae ; aut obovatae, aut spathulatae, aut lingulatae ; 

 nunc dense villoso-barbatae , nunc piiis parcis obsitae. Gerraina satis regu- 

 laria, tamen haec quoque paullisper varia ; quaedam egregie breviora, conica 

 ut saepe in /3. ; alia longe subulata ; aut evidenter obtusa , aut fere acutius- 

 cula; plerumque viridia (aut fusco-rufescentia ut in var. S. triandrae) glabra, 

 sed etiani pro parte, lineis aut basi, pilis adpressis sparsis obsita, aut 

 aequaliter laxe pubescentia ita ut color superficiei visibilis sit, aut dense 

 cano- vel albo-tomentosa. Styli longitudo varia; plerumque '/2 lin. non est 

 maior, raro 1 lin. longus, saepe brevissimus aut fere obliteratus ita ut stig- 

 mata ipsi gerrainis apici insideant, ut saepe in /?., in qua simul stigraata 

 hebetata apparent. 



Monstrose androgyna occurrit ut pleraeque species, gerrainibus contortis 

 polliniferis , et starainibus perfectis germinibus monstrosis raixtis — Hybri- 

 das dat fere cum omnibus, quibuscum socia crescit, frequentissime cum S. 

 purpurea et S. aurita, et cum S. hastata, caprea, Lapponum, 

 c i n e r e a. 



Consideranti mihi descriptionem S. sphacelatae apud Sraith Brit. p, 

 1067, cuius maxima pars in hanc speciera optime cadit, sed nulli aliae speciei 

 cognitae convenit, quodque nulla in specie tam evidenter et tam saepe folia 

 novella sunt fusco-rubella, tanquam frigore essent adusta, quam in S. sile- 

 siaca, quod arbuscula esse et in convallibus alpinis Scotiae nasci dicitur, 

 et quod vel figurae Hoffmanni laudatae, praesertim t, 21 f. d., huic opinioni 

 non contrariae sunt, mihi plusquara verisiraile esse videtur S. sphacela- 

 tam Smithii esse S. silesiacam Willdenovii. Propter figuras Hofmanni 



