78 Salix Weigeliana Willd. 



gemmae foliaceae, dein florigerae emergunt. Formam vitellinam 

 ramis flavis aifert Anderson. — Utrum forma foliis ellipticis, supra 

 puberulis demum rugulosis, quae S. violacea Willd. Berl. Baumz. 

 p. 443 Wimm. et Kr. Coll. Sal. n. 88, S. pliylicifolia-Lap- 

 ponum Wimm. in Denksclir. p. 168 est, ad lianc vere pertineat, 

 an hybrida sit, etiamnunc dubito. 



Hybridas dat cura S. glauca, nigricans, hastata, caprea et 

 forsan cum S. Lapponum. 



Ex synonymis iis, quae auctores ad hanc, — sive ilH S. phylicifoliam, 

 sive S. Arbnsculam, sive S. Weigelianam, sive S. bicolorem nomi- 

 naverunt, — retulerunt, tollenda sunt S. tenuifolia L. cum S. maiali 

 Wahlenb., S. Schraderiana WiUd., S. laurina Smith, S. tetraplaWal- 

 ker et S. humilis Willd. Prima enim, S. tenuifolia L., quam Fries 

 subspeciem huius esse putat, et ad quam Linnaei „S. foliis serratis 

 ghabris verticaliter ovatis" Fl. Lapp. n. 352 laudat, est S. maialis 

 Wahlenb., quam cum ex serie speciminum a Laestadio circa Lulea et Tornea 

 collectorum in Herb. Acad. Hohn. , tum ex stirpibus, quas ex horto BeroH- 

 nensi acceptas per plures annos vivas observavi (exemplar horti BeroHn. 

 est idem, cuius Hartig Nachtr. p. 5 1. 3 mentionem fecit), cognitam habeo. 

 Haec, quam Wahlenb. in FI. Lapp. bene distinxerat, dein autem in Fl. Suec. 

 cum aHis male confudit, iam Kochio Syn. 654 diversa est visa: est vero 

 non species, sed hybrida e S. Weigeliana et S. hastata orta, germini- 

 bus aut totis aut magna ex parte,nudis. Equidem enim nuHam vidi veram 

 S. Weigelianam germinibus nudis, omnem contra germinibus tomentosis: 

 formae germinibus glabris praeditae, quales ex Lapponia misit Anderson, 

 non sine dubitatione ad eam referebantur. — S. bicolor Hortorum miuime 

 est planta (^ eius, quae in monte Bructero nascitur: cf. Koch Comm. p. 46 

 1. 3. Fries Mant. p. 51 1. 13 ab in.; enimvero forma ^ in omnibus hortis 

 botanicis et hortulanorum viridariis sub nomine „S. bicolor" propagata 

 diversa aS. Weigeliana, ac hybrida forsan ex hac et S. aurita est. 

 Fries in Herb. Norm. eam sub nomine „S. discolor Schrad." edidit; equi- 

 dem S. Schraderiana WiHd. appeHavi. — S. laurina Smith, quam cum 

 Friesio Meyer Hanov. et Koch Comm. ad hanc laudant, longius etiam distat, 

 non foHis modo, sed magis floribus, qui ? tantum noti sunt, diversa. Meyer 

 originem eius hybridam bene indagavit, quam a S. cinerea ducit; mihi 

 potius S. capreae et S. Weigelianae fiHa esse videtur. — S. tetrapla 

 Walker, quam e surcuHs horti BeroHnensis, ex Anglia petitis, educatam 

 observavi, est S. phylicifolia-nigricans. Denique num S. humilis 

 WiHd. , et ipsa ex horto BeroHnensi mihi nota, cum Bauero in adnotationi- 

 bus manuscriptis in Herbar. Reg. BeroHn. inter varietates numeranda et S. 

 Weigeliana var. humilis inscribenda, an potius pro hybrida ex S. Wei- 

 geliana et S. Arbuscula orta habenda sit, etiamnunc dubito. — Cetera 

 synonyma, quae huc ab auctoribus referuntur, quaeque an recte an non 

 mihi non contigit invenire, sunt haec. 



