90 Salix helvetica Villars. 



nectarium oblongiim. Folia oblonga, rarius lanceolato-elliptica , basi 

 magis attractn, apice brevissime acuta, infera obtusiuscula , margine 

 integerrima, supra aut semper aut demum glabra, obscure viridia, 

 nitidula, exsiccatione fuscescentia *, novella plerumque e pube inae- 

 quabili subaraneiformi leviter canescentia, quod integumentam etiam 

 in adultioribus nonnunquam manet — S. nivea velutina Ser. 1. 1. — 

 (S. tomentosa Host Sal. t. 97 teste Tausch, quam vero equidem 

 S. glaucam referre credo); subtus semper lana arcte intricata ad- 

 pressa subfarinacea aequabili tomentosa, lutescenti - nivea, venis cur- 

 vulis parallelis in tomento delitescentibus ; folia novella ad ramulorum 

 pedunculorumque basin subtus pilis densis longis sericeis argentea; 

 magnitudine varia, plerumque 1% unc. longa, 6 lin. lata, in vegetis 

 vel 2^2 unc. longa, unciam lata, tunc saepe crenato - repanda — S. 

 nivea grandifolia Ser. 1. 1. — Ramuli novelli glabri aut puberuli; 

 anniculi fusco - castnnei , nitiduli. Frutex humilior, ramulis torulosis, 

 foliis ad ramulorum apices congestis. 



Villars 1. 1. haec de hac specie habet: „S. fohis lanceolatis, superne 

 atro-viridibus reticulatis, inferne niveis: iuHs oblongis basi fohosis, capsuhs 

 sericeis. — Son tronc a un ou deux pieds sur deux ou trois de large; ses 

 feuilles sont tres-entieres, epaisses, d'un vert noiratre en dessus, d'un blanc 

 de neige en dessous; les veines sont neanmoins sensibles a travers ce ve- 

 loute; les chatons femelles ont jusqu'a dixluiit hgnes." Willdenovii descri- 

 ptio sp. 73 satis bene hanc speciem ostendit. Koch hanc a S. Lapponum 

 semper non distinxit, ne ut varietatem quidem. Videtur autem haec a 

 formis S. Lapponum notis quibusdam constanter difterre, praesertim fornia 

 styh stigmatumque atque fohis supra plerumque nudis viridibus, subtus 

 niveo-tomentosis, cum in S. Lapponum toraentum pariter in utraque pagina 

 rarescere aut augeri soleat, nec non habitu alieno. Dein neque apud nos, 

 ubi S. Lapponum magna formarum copia abundat, neque vero in Lapponia 

 ubi non mjnus varia est, unum est huius S. helveticae vestigium. Confi- 

 tendum tamen est forraas helveticas Salicis Lapponum, quas equidem 

 comparavi, missas a doctissimo Lagger, quanquam styh stigniatumque forma 

 ab hac S. helvetica distant, fohorum forma et indumento ad hanc acce- 

 dere. Utrum igitur haec S. helvetica ad varietates Salicis Lapponum 

 pertineat, tanquam Helvetiae propria, an sub hac specie hybriditas lateat, 

 an ut iusta species retinenda sit, botanicis Helveticis rehnquendum est 

 diiudicare. 



Varietates disposuit post Seringium in Essai p. 53 Tausch Regensb. Fl. 

 1837 p. 338 /3. angustifolia: foHis lanceolatis acutis; y. bicolor: fohis 

 facie glaberrimis atroviridibus ; 8. subconcolor: fohis utrinque subconco- 

 loribus cinereis ; s. grandifolia: fohis amphs subserrulatis; g. splendens: 

 fohis subtus in nervis pihs longis appressis splendentibus. Pauho ahter 



