Salix glauca Linn. 93 



utrinqiie breviter acuta; rarius laneeolata et lineari-lanceolata longe 

 acuta; margine integerrima ; utrinque fere pariter sericeo-canescentia, 

 aut supra leviter vel omnino vel ad marginem tantum pubescentia, 

 pilis mollibuB directione variis crispulis, aut fere denudata viridia, 

 venis impressis; subtus sordide cinereo- vel livido - glaucescentia 

 pilis rectis haud stricte adpressis aequaliter pubescentia, aut pilis 

 rarescentibus subglabra glauca, aut pilis densis totam faciem obte- 

 gentibus cano- aut albido-sericeo-tomentosa. Petioli breves albo- 

 lanati. Ramuli novelli cano-hirsuti; anniculi piloso-pubescentes, 

 demum glabri testacei; superiorum annorum torulosi, testaceo - fusci, 

 opaci. Frutex mediocris, 2 — 3 pedes altus, diffusus, toruloso- 

 ramosissimus. 



Varietates affei-unt: Fries in Mant. p. 44 b. appendiculata = S. ap- 

 pendiculata Vahl! Willd. c. nivalis foliis lineari - lanceolatis utrinque 

 piloso-toraentosis et §. pallida foliis oblongis lanceolatisque nitidis glaber- 

 riniis subtus glaucis (quae formis poHtis S. lanatae respondere dicitur). 

 Wahlenberg Suec. 638: §. lapponum foUis cinereo-tomentosis acurainatis 

 (quara pro S. Lapponura Linnaei habet), y. appendiculata Vahl Fl. 

 Dan. t. 1056. Anderson: distinxit 1. glaucescentia, 2. nigrescentia , 3. vire- 

 scentia, quas ex foliorura figura et induraento di\isit. Vix tamen ulla forraa, 

 ut singulari caussarura concursu a vulgaribus declinans, seorsini proponenda : 

 quanquara forraae pallidae, quae fronde S. Weigelianara coramonefaciunt 

 — cavendum vero tibi ne S. glauca-Weigeliana pro S. glaucae fornia 

 glabra habeatur, — a forrais dense vestitis, quas S. sericea Villars signi- 

 ticat, longe distant. A vulgaribus formis raaxirae discrepat forraa foHis 

 lauceolato-linearibus acutissirais, subnudis, iulis ? basi reraotifloris et omnino 

 laxifloris, quales ad lacura PoHaure in Lapponia Lulensi legit Wichura. — 

 Germina adulta pauHura elongantur, ut conica evadant, tunc non raro cur- 

 vula, tumque rarescente toraento nunc sordide cinerascentia nunc rufescen- 

 tia apparent. Sed etiam statu vegeto variant pauHisper, ut aHa crispo-lanata 

 ut vulgo, aHa hirsuta, aHa minus dense toraentosa appareant. De foHis 

 Seringe Essai p. 31 animadvertit : „nervures d6prira6es sur la face supe- 

 rieure, lorsque ces nervures peuvent se voir par la chiite des poils." 



„S. glauca foliis obovatis est in alpibus; in sylvis auteni praesertiui 

 ad ripas fluminum, anguste lanceolata hab?t." Laestad. Loca par. p. 231. 



Monstrositates afferuntur ab Anderson 1. iulis androgynis; 2. iuHs clavatis, 

 anienti parte infera gerrainibus abortivis tenuissima et gracili, superiore 

 tamen capsulis rite expHcatis. 



Hybridas dat secundum Anderson cum 8. phylicifolia et S. Myrsi- 

 nite, me iudice etiam cum S. myrtilloide et S. Arbuscula. Videntur 

 etiani in Lapponia fonnae hybridae cum S. Lapponum occurrere. 



Figura Linnaei in Flora Lapponiae utique hanc speciem indicare vide- 

 tur. Wahlenberg (^ et Fries in Summa Veg. Scand. (glauca pullata) 



