1 1 Salix livida Wahlenb. 



var. /9. orbicularis. Foliis orbicularibus crenatis, germinibus 

 conicis glabris. — In sylvaticis ad Moskwam! legit N. J. 

 Buek! (H. Bk. et H. H.) 



V a r. y. p i 1 s a. Foliis. novellis utrinque albido-sericeis inferiori- 

 bus pilosis cinerascentibus. — Posen, pr. Sytkowo! Ritscbl. 



Hybridas dat cum S. aurita, caprea, purpurea, repens, myr- 

 tilloides. 



Magna florum ?, inprimis germinum sirailitudo cum S. aurita, sed 

 iulis laxifloris, germinibus longius pedicellatis , gracilioribus , foliis nunquam 

 rugosis sine negotio dignoscenda. Summa autem similitudo exstat inter 

 hanc et boreali - americanam S. rostratam Hooker. 



Varietas huius speciei est exigua. FoHa subtus nunc magis virescentia 

 nunc glaucescentia nunc caesia vel albida, quod in formis S. nigricantis 

 et S. triandrae quoque invenimus. Forma foliorum plerumque late ovata 

 utrinque breviter acuta aut basi rotundata; saepe ad siibrotundam abeunt; 

 formae angustiores rariores sunt. Styhis plerumque etsi brevissimus tamen 

 distinctus est; nonnunquam dehtescit. luH $ quandoque egregie laxiflori. 

 — Variet. /?. oHm pro specie habui, forsan recte. Sed quia ex uno loco 

 prope Moskau tantum vidi, huic, cui proxima est subscripsi. Ceterum valde 

 simihs huic est icon Sahcis c/, quam nomine S. Wulfenianae Forbes in 

 Sal. Wob. nr. 48 expressit, e Scotia acceptam. Nihil huic cum S. Wulfe- 

 niana. Differt tamen ab omnibus formis S. Hvidae germinibus glabris; 

 omnes formae S. Hvidae germina habent vestita; formae germinibus gla- 

 bris non sunt genuinae. — Var. y. foHorum forma et floribus cum vulgari 

 S. Hvida congruit, sed foHa etiam infera et media aestate pilosa sunt, 

 noveHa autem in apicibus ramulorum vel argenteo - sericea. OHm pro hy- 

 brida habui, sed nunc nonnisi varietas esse videtur. Neque ab hac diiferre 

 videtur S. depressa a. Fries Mant. 57, cuius tamen in meo specimine foHa 

 omnia aequaHter cinereo - pubescentia sunt. Sed haec est varietas; forma 

 normaHs et omnibus in locis aequaHs est S. Hvida foHis nudis. Wicluira 

 tulit e Westrobottnia pr. Heden et Bredaker ramulos autumnales foHis 

 supra pubescentibus, subtus tomentoso-pubescentibus candicantibus. 



Ante Wahlenbergium haec species fere ignota erat. In Linnaei Fl. Lapp. 

 duo sunt quae huc referri posse videntur, nr. 352 et 356. Sed nr. 356, quam 

 Sueci recentiores ad S. lividam laudant a Linnaeo in Fl. Suec. et Sp. pl. 

 ad varietatem y. S. arbusculae suae laudatur, cui ipsa phrasis optime 

 convenit. Alteram nr. 352 iidem laudant ad formam S. phylicifoHae 

 (S. maialem); ipse ad var. a. S. arbusculae citavit. Haec hodie non 

 ad Hquidum perduci posse monui in introductione. Wahlenberg igitur 

 veram speciem primus iHustravit. Fries autem Mant. I. p. 57 (dein Bot. 

 Not. 1840 p. 198) rem invertit, varietatem, rariorem, desciscentem foHis 

 velutinis, pro speciei typo proposuit et „S. depressa" nominavit, eique 

 formas duo /3. Hvida et y. bicolor subjunxit. Quem secuti sunt Koch 



