Salix repens Linn. 117 



S. argentea Smith et cett. aiict. Forb. Wob. 78. Har- 

 tig t. 118 a— c. Reichenb. D. Fl. 1243. S. repens y. ar- 

 gentea Neilr. FI. U.-Oest. p. 264. — Silesia: Leobschiitz, Lissa 

 b. Br. Zeeland, v. d. Bosch! Driesen, Lasch! etc. Diinen bei 

 Haarlem, Goppert! Coll. Sal. n. 113. 



b. fusca. Folia ovali- aut lanceolato-elliptica, supra virentia, 

 subtus argenteo-sericea. S. fuscaWilld. S. depressa Hoflfm. 

 t. 15. Coll. Sal. 112. Herb. Sal. 13. 



Variat germinibus pro parte aut totis glabris; iulis brevio- 

 ribus aut longioribus. — S. repeus /9 fusca Doll Fl. v. Bad. 

 p. 502. 



c. vulgaris. Folia elliptico-lanceolata, supra virentia, subtus 

 sericea, infera demum glabrata. S. repens « vulgaris Koch 

 Syn. S. repens « angustifolia Doll Rh. Fl. 265. Rei-* 

 chenb. D. Fi. n. 1239. Coll. Sal. 114. 



Variat stylo stigmatisque longioribus et brevioribus, germi- 

 nibus cano - tomentosis et glabris. 



d. rosmarinifolia. Foliis linearibus, iulis subglobosis. S. ros- 

 marinifolia (non Linn.) Koch Syn. Reichenb. Exc. D. Fl. 

 1242. Hartig t. 50. Fries Mant. S. repens « angusti- 

 folia Neilr. FI. U.-Oest. p. 264. 



Variatio liiiius speciei sat magna, ut optime ab Ehrharto „S. poly- 

 morpha" nuncupata sit, maxime ideo quod sub diversis rationibus soh, 

 huraiditatis, coeli nascitur. Quas autem subit mutationes, demtis iis quas 

 iniuria hominis aniraaliumve efficit, non sunt aliae ac eae quas in ceteris 

 Salicibus deprehendimus. Si specimina S. argenteae dictae, foliis late 

 ovalibus tomento argenteo tectis, in frutice tri-quadripedali, compares cum 

 specirainibus S. rosraarinifoliae quam vocant, foliis anguste linearibus 

 in fnitice humili saepe pedali tantura, haec ad diversas species pertinere 

 videntur. Sed si formas orancs, quae inter haec sunt interraediae, interpo- 

 na», 81 transitus persequaris, si rautationis raodos excutias, illa nonnisi for- 

 inas eiuBdem speciei e."*8C percipies, praesertira quum aut complures aut 

 omncs saepe uno loco proraiscue crescentes inveniantur. Atque pridem id 

 factum est (juod antea dixiraus, ut singulis tantum formis percoptis et co- 

 gniti», hae ut spccies distinctae proponerentur: plerasque earura sollertia 

 recentiorum accuratius perscrutata eo loco posuit, quo pertinent: duo taraen 

 ad hunc U8f|ue dieni restaverunt distinctae, ((uae nobis non rainus coniun- 

 j^endae esse videntur. Atque Linnaeus in Flora Suecica tres species ex 

 iiac una construxit nr. 8% S. repens. n. 895 S. incubacea et n. 894 S. 

 arenaria. De prinia omnes consentiunt, ((uod noraen forraas purailas e 



