Salix repens Linn. ! 19 



que vero Kerner audiendus, qui N.-Oe. W. p. 147 1. 14. i. utramque formas 

 parallelas unius stirpis esse suspicatur, et S. rosmarinifoliae terminum bo- 

 realem magis austrum versus situm esse asserit. Ceterum Koch in Syn. 

 aifert e Smithii Engl. Fl. 4. 212 et 213 comparere S. incubaceam Herb. 

 Linnaeani esse suam S. angustifoliam (= S. repens-viminalis); sed 

 verendum ne a Kochio, quum synopsin scribebat, forraae S. repentis et 

 hybridam stirpem non satis bene distinctas sint: certe synonyma Hostii et 

 Schultzii ibi adiecta hanc suspicionem confirmant. Sed quoquo modo haec 

 nomina sunt interpretanda , nihil ad rem facit: postquam demonstravimus 

 unam formam esse hybridam, S. viminalis-repens, alteram speciem, S. 

 repens, atque praeter has affinem speciem in Europa existere nullam, 

 omnes illae nominum turbae iam quiescent. 



De synonymis Forbesii nr. 78 argentea, 79 incubacea, 82 pro- 

 -trata, 83 fusca, 84 repens et 86 Arbuscula nulla dubitatio manet: 

 sed 80 adscendens et 81 parvifolia, quam utramque a Smith denomi- 

 natam Koch huc pertinere asseruit, dubiae sunt, quia figurae Forbesii a 

 typo S. repentis paullum recedunt. Quod ad nr. 86 attinet Forbes ipse 

 postmodo intellexit hanc non esse Linnaei S. Arbusculam, atque veram 

 sub nr. 138 („This ware brought from Switzerland by Lord G. W. Russell 

 ... I am very much inclined to think it is the true Linnean plant") adum- 

 brandam curavit. 



Varietatem germinibus nudis in Silesia aliquoties observavimus, a Ko- 

 chio qaoque notatam (5. leiocarpa); optimas miserunt Lasch e Driesen et 

 Heidenreich e Tilsit. 



AfSnem habet in Europa nullam S. r e p e n s , sed complures in America 

 boreali. 



Floret inter seriores, mox post S. auritam. 



Monstrum saepe in hac quoque obviam fit idem quod in aliis Salicibus, 

 ut stamina in germinis formam abeant aut vice versa. 



Hybridas dat cum S. purpurea, caprea, cinerea, aurita, Lap- 

 ponum, daphnoides, myrtilloides, livida, viminalis. 



