Sulix retusa Liim. 128 



/. serpyllifolia, tnmco abbreviato ramosissimo , ramis con- 

 gestis subfastigiatis , eaespitem formantibus; foliis parvulis 

 rosulatis, iulis pauciH jris. S. serpyllifolia Scop. Carn. 

 Willd. Sp. 



Varietates supra propositae iiidicant formas, quas haec species secun- 

 dum locorura coelique rationes enititur; var. y in locis durissimis altissimis- 

 que alpium, tinquam caespitiformis saxis incumbens nascitur, rarius flores 

 evolvens, saepius sterilis; liaec teste Heer in 6 — 8000' altitudine provenit, 

 cum a vulgaris in 4 — 7000' altitudine nascatur. In hac folia saepe 1—1 '/^ 

 lin. longa, cum in vulgari 9 lin. longa, 3 — 4 1. lata sint. Pulvinaria format 

 Aretiae cuiusdam instar. Var. /?. complectitur formas locis minus altis 

 crescentes, copiosius vegetantes, magnitudine foliorum, ramis longioribus, 

 iulis multifloris conspicuas. Hanc maxime kixuriantem, foliis IV^ unc. lon- 

 gis, 6 — 7 lin. latis, iulis ? ad 20-floris attulit Wichura e Carpatis ad Lacum 

 Viridem lectam. Cl. Kerner sex formas distinguit 



a. fol. obtusis, oblongo-obovatis, bis et semissi longioribus quam latis 



b. fol. emarginatis, obovatis, bis longioribus quam latis 



c. foL oblongo - cuneatis , semel et semissi — bis longioribus quam latis, 

 emarginatis, basi denticulatis, iulis paucifloris, rachi et bracteolis gla- 

 berrirais 



d. fol. oblongis, serael et semissi — bis longioribus quam latis, acutis, 

 basi denticulatis ; iulis paucifloris; rachi et bracteolis glaberrimis 



c. fol. obovato - cuneatis , bis longioribus quam latis, emarginatis, basi 



deuticulatis , iulis 6 — 10 floris; rachi pilosa; bracteolis truncatis, apice 



ciliatis 

 f. foL oblongis, bi» — ter longioribus quam latis, obtusis aut acutis, 



basi denticulatis ; iulis 6 — 15 floris, rachi pilosa; bracteohs truncatis 



apice ciiiatis 



quamra priores duas in alpibus calcareis tum borealibus tum australibus, 

 ceteras in alpibus centralibus, praesertim in mica schistacea crescere asse- 

 rit. Ad c et d ducit nomen „S. serpyllifolia" autorum, easque pro formis 

 alpium editiorura, e et f autem alpium inferiorum habendas esse existimat. 

 Formara f a plerisque, qui eo nomine utuntur, „S. kitaibclianam " appellari, 

 sed eam quae in Carpatis crescit, ceteras omnes magnitudinc superare. — 

 Addenda est forma singularis, quam in Transsylvania lectam mccum cora- 

 manicavit Th. Kotschy: germinibus apice piiis albis hirto - barbatis. Et 

 haec forma et S. var. serrulata Ilochel tanquam aberrantes sunt a typo 

 huius «peciei, sed raonstrant, quoraodo hic quoque natura id efficere cone- 

 tur, quod in plerisque Salicibus efficit. Ceterum adeo convenit cum vulgari 

 ut ne de hybriditatc quidem cogitari possit. — In Herb. Vind. vidi speci- 

 mina 2, a Th. Kotschy in Bannatu lecta, quae foliis maiusculis margine 

 leviter gUuMlnliferis , squamis fuliginco-fuscis intus valde pilosis, a vera S. 

 retusa longins recedunt. Hae ff^rmae ulteriori examini commendantur. — 



