1 24 Salix retusa Linn. 



Sed quominus eam formam, quam Fries in Mant. I. p. 75 sub nomine S. 

 retusa sarmentacea commemoravit, huc pertinere existimem, impediunt 

 me et descriptio eius et figura, quam Anders. Sal. Lapp. f. 26 dedit, neque 

 vero credibile est, huius speciei, quae in omni boreali Europa deest, for- 

 mam adeo desciscentem paucis Norvegiae locis nasci. Addo tamen diagno- 

 sin Andersonii: „S. amentis subtriandris et terminalibus et lateraUbus, pe- 

 dunculatis, pedunculo foliis ceteris aequalibus stipato, capsulis ex ovata 

 basi conicis obtusis glabris (pilis rarissimis conspersis), stylo valde elongato, 

 stigmatibus bifidis; pedicello nectarium bis superante, squamis obovatis 

 truncatis, apice parum infuscatis, glaberrimis; foliis ovatis - obovatis , serra- 

 tis, parallelo - nervosis reticulatisque , subtus opacis, demum glaberrimis. — 

 Habit. in convallibus alpinis Norvegiae australis, ut: in alpe Hiickefjall etc. 

 (Lindblom), Filjefjall (Blytt)." — An hybrida e S. Myrsinite et S. her- 

 bacea?, quam suspicionem etiam habet Kerner 1. 1. p. 78 animadv. Blytt 

 in Botan. Not. 1845 p. 41 eam ad S. Myrsiniten duxit. 



Crescendi modo maxime cum S. Myrsinite convenit; florum forma 

 maxime cum S. herbacea. S. Kitaibelianae Willd. exemplar est in 

 Herb. Willden. 18168, cui Kitaibel adscripsit „S. an retusa." luli fiores 

 masculos femhieis mixtos exhibent. 



Hybrida huius memoratur in Wulfen Fl. nor. Nachtr. p. 799, cum S. 

 glabra. Praeterea hybridara dat cum S. glauca. 



Ab europaea S. retusa americanam nonnihil differre, sed eam quoque 

 tribus analogis formis reperiri affert Anderson in Sal. Bor. Amer. p. 28. 



„Truncus eius formae qualis in alpibus calcareis Austriae inferioris 

 crescit, diametrum unius centimetri adipiscitur, et ligni circulos fere 30 ha- 

 bet. Lignum est tenax sed rami in axillis fragiles; cortex nitidulus ramu- 

 lorum 2 — 4ennium membranaceus, siccatione plicato - solutus , dein opacus, 

 rimis circularibus disrumpens, lichenibusque praesertim Cetrariae nivali 

 domicilium praebens." Kerner 1. 1. 



Nuper in Herbar. Salic. austr. Dec. 4 fratres Kerner S. retusam et 

 S. serpyllifoliam segregandas esse rati hoc modo differentiam expo- 

 suerunt 



S. serpyllifolia. Foliorum venae 3—4; iuli 5 — 7 flori, folia pedun- 

 culi vix excedentes; nectario interno et externo aequilongis, utro- 

 que lato ad staminum tertiam quartamve partem pertingente, 

 antheris virgineis luteis. 



S. retusa. Foliorum venae 4 — 6; iuli 10-flori, folia pedunculi longe 

 superantes; nectario interno duplo longiore quam exterius ad sta- 

 minum sextam partem pertingente; antheris virgineis rubris. 



Quae si mecum excutias, neque venarum in folio, neque florum in iulo 

 numerum constantem definitumque esse, heque antherarum virginearum 

 colorem variationis expertem concedes; nectariique figuram praesertim in 



