130 Salix reticulata Linn. 



bus, intus totae hirto-canae cum vestigio nectarii singuli aut binorum, 

 squamaeformis ad basin („torus in urceolum laciniatum tumens^' 

 Kerner 1. 1.). Filamenta 2 libera, basi pilosa pallida, superne pur- 

 purascentia, haud longa; antherae parvae, globosae, violaceo - rubi- 

 cundae. Germina sessilia, parva, brevia, ovata, obtusa, pilis brevi- 

 bus rigidulis undique tecta, cana; stylus brevissimus nonnunquam 

 semibifidus vel ad basin usque partitus ut styli gemini esse videan- 

 tur, crassiusculus; stigmata divergentia, emarginata obcordata, aut 

 ovata semibifida; nectaria plerumque bina linearia parva. luli 9 

 maturi decurvi ovali-oblongi 6 — 8 lin. longi, 4 — 5 lin. lati; capsulae 

 tomento diducto fusco - rufescentes ; coma seminum alba; semina pro 

 magnitudine plantae magna, perlonga. Folia in petiolis longis cana- 

 liculatis, basi paullum dilatatis, novella subtus pilis longis tenuissi- 

 mis fugacibus, hinc inde diutius persistentibus, tecta. Folia 1 — IV4" 

 longa, 10 — 12 lin. lata, elliptico-suborbicularia , nunc oblongo - ellip- 

 tica, nunc orbicularia, basi plerumque rotundata, vix cuneata inter- 

 dum subcordata, antice rotundata cum levissimo interdum plicato 

 apiculo, aut subretusa; margine revoluto integerrima, supra viridia, 

 glabra venulis impressis areolisque extumentibus rugosa, subtus 

 caesia aut albida, venis elevatis reticulata; venis primariis sursum 

 convergentibus ; utrinque glabra, aut subtus sericeo-pilosa. Petioli 

 plerumque saepe etiam venae in facie aversa folii rubent. Stipulae 

 nuUae: earum loco nonnunquam glandulae purpurascentes. Gemmae 

 validae oblongo-ovatae utrinque gibbae obtusissimae apice pilosulae, 

 fuscae. Truncus validus subterraneus ramosissimus radicans, fusco- 

 nigricans; ramuli anniculi virescenti - ferruginei fuscique. Maior sed 

 VjBgetatio eadem quae S. herbaceae. 



Variat maxime foliorum magnitudine, nam et egregie microphylla 

 occurrit, quum in locis sterilioribus crescit, circumscriptione , nam et ob- 

 longa reperiuntur, et pubescentia. Olim putavi B. vestitam Pursh, quae 

 folia plerumque oblonga subtus dense sericeo - villosa habet, hac nota dif- 

 ferre a S. reticulata, sed postquam huius specimina ex alpibus austria- 

 cis vidi, quae folia subtus iisdem pilis etsi minus densis, quales S. vestita 

 gerit, tecta habebant, hanc minime a S. reticulata diiferre persuasus 

 sum. Gaudin habet var. /3. sericea, foliis utrinque sericeis, e flora gaUica 

 Candollii assumtam, et y. subrotunda Ser. foUis maximis orbiculatis v. 

 reniformibus apice saepius emarginatis. 



„S. reticulata in summis alpium cacuminibus foUa habet orbiculata 

 vel subrotunda, in sylvis autem elUptica" Laestad. L. par. p. 231. 



Ex America boreaU tres formas enumerat Anderson a. Vestita (S. 

 vestita Pursh), /3. Normalis, y. Nana (S. nivalis Hook.). 



