Salix triaiidra - alba. 145 



triste viridia, paiiUum nitentia, siibtus pallide viridia, costa strami- 

 neo-fulva, utrinque glabra, novella sericeo - pilosa , 3 unc. longa, 

 6 — 8 lin. lata. luli ^ in pedunculis lateralibus bracteis foliaceis 

 stipatis, erecto - patentes , demum curvato-cernui, 1'/^ unc. longi, 

 3 lin. lati; bracteolae flavo-virentes, vel lutescentes, concavae, ova- 

 tae, rotundato-obtusae, basi extus pube crispula obsitae, apice 

 piloso-barbatae, pilis nunc longioribus, nunc brevioribus, paucis aut 

 pluribus. Germina e basi ovata turgida breviter et anguste conica, 

 glabra, viridia, laevigata, in pedicello brevi, quem nectarium latum 

 marginibus excurvis dimidium amplectitur ; stylus mediocris crassus 

 interstigmaticus , stigmata divergentia, discreta, breviter clavata, 

 bipartita, laciniis divergentibus. 



A plerisque fortasse etiam ab Elirharto (ut Kocli Comm. vult), cum 

 fonnis S. hippophaifoliae commutata et confusa, sic a Meyer Hanov. 

 („S. hippophaefolia est ipsa S. undulata, qmim folia paullo angiistiora, 

 margine plana et levius serrata, iulique bre\iores sunt") et a Hartig. Sed 

 hae, quanquam analogae et similes, tamen plantae diversae sunt, ut ipse 

 sero demum cogno^i. Antea enim equidem S. undulatam Ehrh. pro S. 

 triandra-hippophaifolia habui (Jahresber. d. Schles. Ges. 1848 p. 124),* 

 quod recte reprehendit Meyer Hanov. Postea locis supra laudatis S. un- 

 dulatam inter formas S. triandrae-viminalis enumeravi. 



Nuperius demum cum amico iam defuncto Krause pro hybrida inter 

 S. albam et S. triandram cognovimus; an recte, videant alii. Certe 

 haec, quae nunc in omnibus hortis botanicis sub nomine „S. undulata 

 Ehrhart" habetur, ab omni S. hippophaifolia, quae mihi S. triandra- 

 viminalis, diversa, nunquam non germina capsulasqiie habet glabras. 

 lam quum hanc ipsam formam una cum S. hippophaifolia v. Holle le- 

 gerit loco ab Ehrharto indicato, ipsum Ehrhartum, siciit id postea Meyerum 

 disertis verbis fecisse indicavi, has stirpes, utique analogas, non distinxisse 

 putaverim, idque eo magis mihi persuadeo, quod Ehrhart S. hippophai- 

 foliam non distinxit. Itaque synonyma S. triandroides Ehrh. Herb. 

 1789 S. triandra pubescens Ehrh. Herrerdiaus. Pfl. Verz. 27. S. un- 

 dulata Ehrh. Beitr. 6. 101. Meyer Chlor. Hanov. 489. Willd. Spec. 4. 

 Baumz. p. 424 citari ne(|ueunt, quia his germina pubescentia audiunt, ergo 

 hi formas dua« diversas non distinxerunt. S. undulatam Ehrh. et S. 

 hippophaifoliam Thuill. confudit quoque Gaud. Helv. p. 211. 



Specimina tam ea, quae in hortis botanicis Germaniae vulgatae sunt, 

 quam ea quae circa Berolinum nascuntur, omnia e loco nataii piincipali 

 deficendcre et ex horto Ilerrenhusano exiissc credo. Mihi valde probabilc 

 est ctiam ceteri» loci» et Germaniae et Sueciae, quibus nasci dicitur, haud 

 primitus natam esse hanc plantam sed e surcullH multiplicatam esse. — A. 

 S. hippophaifolia colore frondis tristi- et sordide viridi, forma foliorum, 

 habituquc primo obtutu difi^ert. Omnia a me visa specimina sunt leiocarpa: 



WIMXER, Salicet RoropMM. 10 



