III. SERINGEANAE. 



S. caprea-incana. S. aurita-incana. S. cinerea-incana. 



S. grandifolia-incana. S. repens-incana. S. purpurea- 



incana. S. daphnoides-incana. 



Arborescentes aut frutices altiores, ramis vimineis, in plerisque 

 arrectis; foliis subtus farinaceo - tomentosis ; iulis curvulis, stigmatis 

 cruciatis, germinibus media aetate cylindricis. 



Ad unam seriem pertinent 1 — 4, quae a speciebus affinibus 

 cum S. incana mixtis descendunt; in his tomentum farinaceum in 

 aversa folii facie, quod S. incanae proprium est, maxime visibile; 

 forma foliorum latissima in 1 , angustissima fere linearis in 4 , ger- 

 mina canescentia aut albido-cana, sed sub maturitatem ita denudan- 

 tur ut cinereo-virescentia appareant. Ab his distant quidem formae 

 5 — 7, ita tamen ut sexta et septima propinquae appareant, quinta 

 (cuius 9 nondum detecta est) quodammodo quartae similis sit. 

 Formis 5 et 6 folia linearia, septimae paullo latiora, sextae et septi- 

 mae germina glabra viridia. — Nomen huic gregi praescripsimus a 

 forma prima, quae e Salicis incanae hybridis detecta a Seringio 

 et in hortos botanicos mature introducta inde etiam in arbusta arte 

 consita migravit, arbuscula et florum masculorum et foliorum decore 

 insignis. 



