1G4 Salix cinerea-purpurea. 



lineari breviore, cinereo-cano-tomentosa , stylo obliterato aut brevis- 

 simo, stigmatis brevibus oblongis, patulis. 



llaec forma, quae est cc, a, iulis $ et magis etiam (/ similitudinem S. 

 purpureae satis bene monstrat; affinitas S. cinereae maxime in foliis 

 novellis deprehenditur. Specimina a Kerner missa cum nostris in Silesia 

 natis optime congruunt, neque ea quae A. Braun prope Carlsrulie legit, 

 nisi foliis paullo latioribus differunt. Exemplaria, quae Kocli in Kaisers- 

 lautern coluit, quaeque in horto Beroliiiensi sub nomine „S. Pontede- 

 rana" et „S. fuscata Pursh" liabentur, feminea, huic sunt proxima; 

 foliis tamen paullo brevioribus, brevius acutis; basi parum attractis, non- 

 nuUis subtus dense et aequabiliter pubescentibus ; stigmatis roseis paullo 

 longioribus patentibus recedunt: cum his maxime convenit stirps, quam 

 Wichura e mixtione parentum educavit. Stirps Tirolensis a Faccliini lecta 

 huic similis, sed folia paullo acutiora. Deiiique S. austriacam Host, 

 quam olim e S. purpurea et S. grandifolia ortam credidi — exemplar 

 ^ olim in horto Hostii cultum, quod mihi hanc opinionem praebuit, proh 

 dolor nuper emortuum est — hic aggregavi, quum his formis proxima sit: 

 ditfert vero stylo magis conspicuo, foliis basi cuneatis apice in acumen 

 tenuius et longius levi arcu attractis; huic vero ut ei, qiiam modo indicavi, 

 folia subtus saepe aequaliter pubescentia. Kerner N. 0. W. p. 136. 137 

 duas inter S. grandifoHam et S. purpuream medias formas describit, 

 quarum alleram S. Neilreichii (subpurpureo-grandifolia, in m. Gruebberg 

 pr. Gaming in Austr. inf. a Neilreich repertam), alteram S. austriaca 

 Host (superpurpureo-grandifolia, inventam ad Prainer Gschaid, in 

 mt. Josefsberg, et in mt. Gruebberg pr. Gaming) appellavit; ad hanc spe- 

 cimina S. austrlacae $ in horto Hostiano et c/ in horto botan. Vindob. 

 pertinere ait, sed specimina $ sub eodem nomine in horto bot. V. ad S. 

 cinerea-purpuream pertinere. Haec h. 1. monuisse satis est: mihi unam 

 tantum ex his formis observanti haec in medio relinquenda sunt. Figurae 

 tam (/ quam $ in Host Sal. tab. 66. 67 aequo iure pro S. cinerea-pur- 

 purea, et pro S. grandifolia-purpurea haberi possunt. — Ab his 

 omnibus formis recedunt eae, quas sub var. /3 cinerascens comprehendi: 

 hae colore et partim vestimento foliorum multo propius ad S. cineream 

 accedunt, ut aut alia mixtione, — e. gr. S. purpurea $ S. cinerea (j\ 

 si illae e S. purpurea c/ S. cinerea $, — aut fecundatione S. cinerea- 

 purpureae ex S. cinerea ortae esse videantur. Harura una, quae 

 ad Stabelwitz pr. Vratislaviam inventa est, $, maxime insignis, fronde 

 cinerascente , sed sub autumnum egregie glaucescente et calvescente, et 

 tunc a formis lancifoliis S. cinereae iam colore optime dignoscenda; 

 iulis tenuioribus quam inS. cinerea sed habitu his simillimo, stylis paullo 

 longioribus quam in forma n. Huius formae etiam $ adest, iulis curvulis 

 S. purpuream aperte indicantibus , filamentis ad % connatis. Duae 

 aliae et iulorum figura et foliorum colore et vestimento proxime ad S. ci- 

 neream accedunt, sed filamenta semiconnata, iuli paullo tenuiores, folia 

 lauceolata, magis laevigata. 



