Salix silesiaca - purpurea. 169 



novella lanuginoso - subsericea, adulta saepe prorsus glabra, plerum- 

 que supra ad costam et subtus leviter puberula; exsiccata non 

 nigrescunt. luli $ plerumque graciles, cyliudrici, nonnunquam cur- 

 vuli, pedicello bracteato, saepe longiore, lYi ""<^- ^^^^Sh ^ lin. lati, 

 plerumque densiflori; bracteolae nunc seminigTae, plerumque basi 

 pallidae, superne purpureo-nigricantes, aut margine tantum adustae; 

 gemiina in pedicello brevi aut longiore, brevia ovata vel oblongo- 

 ovata obtusa, aut e basi ovata conica obtusa aut acutiuscula, stylo 

 raro obliterato, plerumque conspicuo brevissimo aut brevi, stigmatis 

 raro oblongis discretis, plerumque conniventi - conglutinatis capituli- 

 formibus; nuda viridia aut ferrugineo-rufescentia, aut seriatim basive 

 pubescentia, aut tota pilis laxis aut magis adpressis cinereo-cano- 

 aut albido - tomentosa. luli ^ breviores 9 lin. longi aut longiores 

 14 — 15 lin. longi; bracteolae plerumque magis villosae quam in 9- 



De hac forma anno 1849, quo nobis sex specimina nota erant, haec 

 scripsi: „Haec insignis stirps hybrida in Sudetis ad exitus convallium su- 

 periorum fit obvia, quousque et S. purpurea ascendit et S. silesiaca 

 descendit, quod fecit ut ea et investigaretur et reperiretur. Quod si quis 

 eius originem uou perspexerit, is eam cum S. aurita-purpurea et S. 

 cinerea-purpurea coniungendam esse putaverit: enimvero hae tres for- 

 mae seriem formarum analogarum sistunt, quoniam e mixtione S. purpu- 

 reae cum speciebus tribus sibi similibus ortae sunt. Tamen tres bene 

 distinctae formae sunt, quas quin ii qui hybridas agnoscere nondum didi- 

 cerunt, sub noraine S. Pontederanae (Koch) propouant, non obstamus." 

 Uaec nunc, ubi ultra 20 specimiua huius stirpis coguita haberaus, repetere 

 haud dubitavimus. Hartig Nachtr. p. 11 fecit, quod praedixiraus: „In die 



Formenreihe der S. Pontederana scheinen rair ferner zu gehoren: 



S. cinerea-purpurea, aurita-purpurea , selbst silesiaca-purpu- 

 rea Wimmer." Haec temere dicta esse obtinebo, si niecura intellexeris 

 S. Pontederanam istam esse ipsam S. cinerea-purpuream, atque 

 S. silesiaca-purpuream eis locis frequentem esse ubi nulla aut raris- 

 sima S. cinerea nascitur. — S. arborescens Hartig p. 23, quara in 

 plantis carpaticis a Mauksch supra Kesraark usque ad 3000' oollectis inve- 

 nit, huc pertinere inde collegi, quod eam cum S. laurina comparavit ce- 

 tenim ad S. purpureara prope accedere dixit. 



Flores masculi affinitatera S. purpureae haud arabigue produnt; pa- 

 tcmitas S. silesiacae maxime e foliis novellis et e floribus $ agnoscitur. 

 Horam Btmctura, praesertim styli et stigmatis, etiam formae hebecarpae 

 a S. cinerea-purpurea tuto discemi possunt. 



Detcximus hanc formam primum ^ ad Vitriolwerk im Riesengebirge 

 1845, $ ad Marienthal 1847. Omnes forraas in horto coluimus. 



