180 Salix caprea-viminalis. 



longus. Iii forma ^ folia 4 — 6 unc. longa, 8 — 10 lin. lata, supra 

 basin cuneatam latissima, inde per ^/3 totius longitudinis aequilata, 

 linearia, dein aequaliter attenuata in acumen lanceolatum. Inter a 

 et /9 sunt intermedia folia ad 6 unc. longa, 15 — 17 lin. lata, basi 

 et apice modo contracta, ceterum aequilata. Folia semper magis 

 minus inaequilatera , latere altero magis altero minus arcuato, aut 

 certe ut in forma /9 acumine inaequilatero , hinc obliquo, qua nota 

 bene aS. longifolia Host dignoscitur. luli ^ sessiles ovato- 

 oblongi, crassi, spissi, 14 — 20 lin. longi, 6 — 8 lin. lati*, bracteolae 

 obovatae, antice acutiusculae , fusco-nigrescentes, villo nunc modico 

 nunc densissimo longo barbatae. Filamenta longa; antlierae aureae 

 demum fuscescentes. luli $ primum sessiles ovato oblongi, magni- 

 tudine iulorum J^ *, demum pedunculati bracteati, elongato-cylindrici, 

 subbiunciales , 6 lin. lati. Germina in pedicello mediocri, conico- 

 subulata, cano-tomentosa; stylus nunc brevissimus, nunc mediocris; 

 stigmata aut brevia oblonga, coalita vel bipartita, aut longiora fili- 

 formia plerumque indivisa. 



Formarum ambitus fere iis, quas supra indicavimus, circumscriptus : 

 sed inter formas latifolias et angustifolias oranes mediae formae extant; 

 illae vero magis vulgares, hae, quae a nonnullis — olim nobis qnoque — 

 pro S. stipulari Smith sumtae, multo rariores. 



Olim hanc stirpem pro specie habuimus: primus labefactavit hanc opi- 

 nionem Wichura, ortam e S. caprea et S. viminali ratus, assentiente 

 Laach, idemque ita se re vera habere experimento docuit; iam ter e foe- 

 cundatione illius cum huius polline et vice versa stirpem hanc educavit, 

 formas latifolias et angustifolias , stirpibus sylvestribus omnino conformes. 

 Ceterum utriusque mixtionis proles nullam manifestam differentiara ostendit. 



Quum forraae huius hybridae paullura variae sint , atque „veteribus, rao- 

 nente Doll, rainus bene contigerit has formas hybridas ad calculura vocare 

 quara nobis," difficilliraura est synonyma explicare. Quanquam S. longi- 

 folia Host et haec S. virainalis-caprea stirpes prorsus diversae sunt, 

 tamen haud rairura est si obiter visae confusae fuerunt. Hartig Nachtr. 

 p. 7 postquam speciraina S. dasyclados (i. e. S. longifolia Host) e 

 Prussia acceperat, aniraadvertit et Kochiura et ceteros iteologos recentiores 

 neglexisse commemorare colorem glaucum inferae folii faciei S. acumina- 

 tae proprium, a Sraith in Engl. Fl. — „glaucous and downy beneath" — 

 bene notatum. Sed in diagnosi S. acurainata a Koch in Synopsi data 

 sunt verba „foIiis subtus glaucis tomentosis." Ergo cum Hartigio sic sta- 

 tuendura esse credideris Kochium sub noraine „S. acuminata" nostrara 

 S. dasycladon, i. e. S. longifoliam Host, indicasse, eandemque esse 

 S. acurainatara Smithii; sub nomine „S. Smithiana" autem hauc S. vi- 

 minali-capreara. Contra Doll in Fl. Bad., et propter figuram Engl. bot. 



