186 Salix stipnlaris. 



veram sed originem mimis recte interpretatus sum. Haec enim quanquam 

 formis angustifoliis S. caprea-viminalis satis similis est, ita ut in 

 Regensb. Fl. 1849 p. 42 formae angustifoliae S. capreae-viminalis hoc 

 synonymon male adscripserim , tamen stirpem ab illis prorsus diversam 

 sistit, quam e S. longifolia et S. viminali ortam esse, nescio an recte 

 nunc coniecerim. Sed quoniam quaedam necessaria ad fidem faciendam 

 argumenta desunt, nunc quidem nomen vetus Smithii retineo, hoc tantum 

 pro certo affirmo, non esse speciem genuinam, quod et raritas et formarum 

 aliarum manifesta similitudo probant. Etenim cum S. viminali tantam 

 habet similitudinem ut, qui hanc speciem non satis cognoverit, ad illius 

 varietates pertinere S. stipularem putare possit. 



Hanc formam primus in Germania notiorem fecit Koch, qui specimina 

 a Giinthero Vratislaviensi acceperat (teste Kochio ipso in scheda Herb. Bh.) ; 

 is a Willdenovio acceperat. Hartig 1. I. adnotat in Reichenbachii icone 

 stigmata profunde partita, germinis pedicellum longum repraesentari, contra 

 in descriptionibus Kochii et Smithii stigmata indivisa, germinis pedicellum 

 brevem referri. 



Smithii descriptione in FI. brit. comparata „Rami erecti, elongati, tere- 

 tes, tomentosi. Folia alterna, petiolata, erectiuscula , fere spithamaea, lan- 

 ceolata, acuminata, inaequaliter et obsolete crenata; supra viridia, glabra; 

 subtus tomentosa, nervo parum rubicundo, venis arcuatis, paralleUs. Stipu- 

 lae ultra semiunciales, subpetiolatae, semicordatae, longius acuminatae, basi 

 praecipue dentato - lobatae ; supra glabrae; subtus tomentosae. Petioli 

 crassiusculi , basi ampliati. Amenta fere praecedentis , at stigmatibus linea- 

 ribus, indivisis. Nectarium cylindraceum , elongatum" eius S. stipularem 

 nostram S. dasycladon i. e. S. longifoliam Host indicare coniicias. 

 Tamen mox addit: „Habitu ad S. viminalem accedit." Quoniam tabulam 

 in Engl. bot. comparare mihi non contigit, hoc discernere nequeo. Neque 

 comparata icon Forbesii Wob. 132 dubitationem sustulit: ita ambigit inter 

 S. longifoliam et S. stipularem hanc; huic stigmatis longissimis, iulis 

 $ gracilioribus, foliis novellis egregie revolutis similior, illi foliorum circum- 

 scriptione, stipulis bilobis. Cum tamen stipularum forma non speciei aut 

 formae propria sed vegetationis validae signum sit et pistilli forma gravior 

 esse videatur, et Forbesii figuram et quam laudat Engl. bot. t. 1214 ad 

 hanc potius quam ad S. longifoliam pertinere crediderim. De hac Forbes 

 „A native of England. Leaves sharp-pointed, unequally and slightly cre- 

 nate, green, even, and soft, though hardly downy above, finely downy and 

 whitish beneath, with a nearly smooth, reddish, or pale midrib, and remar- 

 kably downy, as it w^ere, fringed veins." 



Kerner N. W. p. 95 hanc pro S, superviminali-cinerea declarat, 

 sed nostro iudicio huic nihil est cum S. cinerea. 



Propter citum incrementum, habitum decorum, foliorumque vestimentum 

 in pagina aversa argenteo - micans , in arbustis et ad ambulacra conseri 

 meretur. 



