188 Salix Calodendron. 



lati. Bracteolae obovato-spathulatae, basi Y^ dilute ferrugineae, 

 dein '^j.^ nigricantes, antice rotundatae aut cum levi apiculo, nonnun- 

 quam subcrenatae, utrinque villosae, inferae villo crispulo, superae 

 magis recto vestitae. Germina in pedicello mediocri hirto, anguste 

 conica, pilis laxis lutescenti-albis hirsuto-tomentosa, obtusiuscula ; 

 stylus brevis, stigmata valida, lineari - oblonga , plerumque indivisa, 

 basi plicato - gibba , erecta vel patula; nectarium grande oblongum^ 

 subcapitatum. — Similitudo S. longifoliae praesertim fabrica 

 stigmatis expressa , neque non foliorum quaedam comparatio iusta, 

 quanquam haec colore et figura S. cineream revocant. Propter 

 citum incrementum haec quoque coli meretur, neque in viridariis 

 spernenda. 



Novo nomine hanc stirpem proponere coactus sum, quum nomen adeo 

 ambiguum, ut „S. acuminata" teneri nequeat, si unquam confusio debet 

 cessare. Primum cognovi hanc stirpem ex horto botanico Vratislaviensi, 

 ubi arbor procera sub nomine „S. acuminata Roth" vigebat; dein accepi 

 sine nomine ex horto bot. BeroUnensi. Ex horto bot. Hamburgensi distri- 

 buit eandem Sonder sub nomine „S. conifera" (H. H.); nescio utrura haec 

 eadem sit, cuius Hartig p. 27 l. 13 mentionem facit. Denique Fries hanc 

 pro vera S. acuminata Smithii edidit sub eodemque nomine est in Herb. 

 Hensch. e Britannia ad Ockbroock, ubi in scheda apposita ad lacuum mar- 

 gines et sepes frequens esse dicitur. Atque de hoc nomine ad S. longi- 

 foliam et. S. caprea-viminalem dixi. Quod ad nomen „S. acuminata 

 Koth" attinet, ea planta quam Roth in Fl. Germ. 2. p. 519 commemoravit 

 ab hac diversa est, potius S. cineream aut S. auritam indicat. Denique 

 S. conifera Dewey, qualem nos ex Herb. Vindobonensi in America bo- 

 reali lectam vidimus, quamque vivam ex horto bot. Berolinensi accepimus, 

 ab hac planta omnino diversa. 



Haec nostra minime pro genuina specie habenda est, sed omnes stirpis 

 hybridae notas prae se fert; quanquam nunc non habeo quo recte referri 

 posse dicam. Magna est huic cum S. longifolia (quae et ipsa forsan haud 

 genuina) simiUtudo, neque tamen affirmare ausin ex ilKus et aut S. capreae 

 aut S. cinereae connubio ortam esse. Itaque nomine, quod 1. \. ilH tri- 

 bueram, nunc raisso nomine proprio indicavi, donec eius origo compareat. 

 Hanc quoque e Britannia ortara esse credideris. Forbes 1. 1. „Said to be 

 a British Willow. I have not, howewer, met with it in its native state." 



