222 Salix Schraderiana. 



sursum dentato-serrata, novella subsericea, supra tlemum glabra niti- 

 dula, subtus caesio-glauca glabra aut sericeo-pubescentia argenteo- 

 cana; maiora 2 unc. longa, unciam lata; minora IY4 unc. longa, 

 8 lin. lata. Stipulae exiguae, rarae. luli J 9 lin. longi, 6 lin. lati. 

 Bracteolae fulvo ferrugineae, villo longissimo recto barbatae; fila- 

 menta 2 libera ipsa basi parce pilosa; antherae subglobosae, aureae, 

 demum flavae. luli 9. ad ly^ linc. longi, 4 — 5 lin. lati, in pedun- 

 culo bracteato, erecti, densi*, bracteolae ut in J^ ; germina in pedicello 

 mediocri, anguste conica aut conico-subulata, liirto-tomentosa, cana; 

 stylus brevis, subfissus ; stigmata cuneato-ovata, discreta, divergentia. 



Stirps ?, ex liorto Vindobonensi accepta, nec aliunde nobis nota, est 

 monstrosa; germiua perfecta quidem, sed omnia curvato-contorta, arcuato- 

 deflexa. Haec vero foliis cum ^ adeo convenit, ut eam non pro stirpe 

 feminea illius habere non possim. Unde tamen originem habeat prorsus 

 ignotum. Eodemque modo obscura est origo stirpis masculae. Notum est 

 Ehrhartum plantae $ a se in Bructero inventae, quae est S. Weigeliana 

 Willd., S. phylicifolia Fries, nomen „S. bicolor" imposuisse. Dein 

 quum in hortis stirps <^ sub eodem nomine, nescio a quo primum imposito, 

 divulgaretur, hanc eandem esse Ehrhartianam credidere, quumque dein 

 cognitum esset in Bructero nonnisi specimina $ nasci, credere coeptum, 

 specimina olim c/ temporis decursu in $ mutata esse. At hoc minime 

 credibile; ac sicut in Sudetis ad montem Sclmeekoppe, ubi ad triginta fru- 

 tices $ S. Weigelianae crescunt, his sexaginta annis inde a Weigelio, 

 qui primus ibi invenit, immutati manserunt, sic in Bructero quoque inde ab 

 Ehrharto nonnisi ? fuisse probabile est. Willdenovius quidem ad S. bi- 

 color nr. 76 adscribit c/ v. v., neque feminae mentionem in descriptione 

 diagnosique facit. Quemnam sexum Ehrhart in Arboreto (cf. Beitriige V. 

 p. 162 „S. bicolor Ehrh. In Bructero") ediderit, invenire non potui. 



Mihi vero res sic se habere videtur. Aut stirpis masculae specimina 

 nonnulla oUm in Bructero nata postmodo casu quodam evanuerunt: quae 

 si ea est, quam Willdenow ab Ehrharto missam in Spec. pl. descripsit, non 

 erat S. Weigeliana (^ sed alia, quamquam affinis, forma. Tunc vero 

 mirum videri debet, cur Ehrhart non stirpem $ Willdenovio miserit. Aut 

 Willdenovii culpa specimina Ehrhartiana cum aliis sunt confusa. — Quo- 

 niam autem specimen S. Schraderianae in Herb. Willd. 18187 hanc 

 stirpem repraesentat, et verba in Spec. pl. non adversantur, Willdenovii 

 nomen praeposui. Ceterum hanc stirpem non pro genuina specie habeo; 

 formae autem cum S. Weigeliana cohaerentes difficillimae ad interpre- 

 tandum sunt. Conferas , quae de hac planta exposuit Tausch in liegensb. 

 Flora 1837 p. 341. 



