XI. AMBIGUAE. 



S. aurita-repens. S. cinerea-repens. S. caprea-repens. 



S. nigricans-repens. S. livida-repens. S. Lapponum- 



repens. S. viminalis-repens. 



-L rutices mediocres aut humiles, ramulis rectis, lentis, in apice folio- 

 rum fasciculos gerentibus. Folia oblonga, oblongo - linearia , aut 

 linearia, aut semper aut quadam aetate subtus sericeo-pilosa. Ger- 

 mina pubescentia, stylo stigmatisque brevibus. 



Formae hic propositae optime una grege continentur, quoniam 

 character S. repentis in omnibus praestat, etsi in quinta, sexta 

 et septima praecipue visibilis est. Quatuor enim priores ita sunt 

 intermediae, ut foliorum natura ab altero parente etiam clare pro- 

 deat, V. c. a S. aurita rugositas, a S. cinerea color cinereus, a 

 S. caprea tomentum. Notissima harum et diutissime cognita est 

 S. aurita-repens, hybridarum Salicum tanquam dux, qualem in- 

 ventor Ehrhart nomine „S. ambigua'' significavit ; inde nomen 

 huic gregi sumsi. Haec frequentissima omnium hybridarum et longe 

 plurimis locis Europae obviam facta, variisque formis expressa. 

 Priores tres formae ita comparatae sunt, ut altera alteram illustret, 

 cum quaevis parentis sui momenta retineat: maxime perspicuum 

 hybridae naturae documentum. Neque intermediae naturae speci- 

 men clarius datur quam septima forma, cui illustrandae ex agro 

 Tilsensi ditissimam copiam Heidenreich attulit: docuit, qui Salicem 



