246 Salix aurita-myrtilloides. 



nunc maioribus stipato, nunc densiflori, nunc egregie laxiflori 6 — 8 

 lin. longi, 4 — 5 lin. lati; bracteolae plerumque spathulatae, ferru- 

 gineae, aut piloso-subvillosae, aut demum calvescentes. Germina in 

 pedicello piloso aut puberulo, longo, ^:^ aut ^4 germinis aequante, 

 e basi ovata aut (demum turgido-) sphaerica fere cylindrica, aut sur- 

 sum paullatim angustata, obtusa, glabra, viridi-rufescentia, aut levi- 

 ter aequaliter cinereo-pubescentia, aut ex parte puberula. Nectarium 

 oblongum y^ pedicelli aequans*, stylus brevissimus, nonnunquam ob- 

 literatus; stigmata parva, fere erecta, quandoque divisa. 



Saepius iam demonstravi, quum haec forma nonnisi iis locis inventa 

 sit, ubi S. myrtilloides habitat, ceterum vero similitudo cum S. aurita 

 clarissima sit, originem eius hybridam haud dubiam esse posse. Neque me 

 movet Anders. qui hanc sententiam propterea reprobat, quod in Suecia 

 S. aurita 12—16 milHaria austrum versus nascatur. Scio enim limites non 

 tam certos esse, ut non singuli ac dispersi frutices ultra terminum observa- 

 tum occurrant. Limites plantarum, praesertim frutescentium septentrionem 

 austrumque versus non ita se habent, ut species ad certam latitudinis li- 

 neam subito desinant, sed pauflatim rarescunt stationesque earum paul- 

 latim magis magisque diducuntur. — Anderson suspicatur specimina ad 

 Galgkarn, lacuhim parvum pr. Arjeploug Lapp. Pith., a se visa hybrida 

 esse posse e S. myrtilloide et S. versifolia Wahlbg. summa copia ibi 

 pahides implentibus. Sed quae ego in H. A. H. comparavi specimina a Lae- 

 stadio lecta, ea cum nostra congruere persuasum habeo. — Naturam huius 

 formae primus commonstravit Fincke, Eegensb. Flora 1835 p. 447. Ceterum 

 haec stirps nunquam satis bene cognita et ab auctoribus tum cum ahis for- 

 mis confusa, tum aliis male admixta est. Primum tenendum plantam a Fries 

 appellatam S. finmarkicam — eaque haec est nostra — diversam esse a 

 S. finmarchica Willdenovii, quae S. myrtilloides - repens est. Sum- 

 mopere rem obscuravit Koch. Etenim hanc S. aurita-myrtilloidem in 

 Synopsi cum S. ambigua, in „Taschenbuch d. D. u. S. Fl. p. 468 et Syn. 

 ed. 2" cum S. repente coniunxit, et ad eandem formam in Syn. et Will- 

 denovii nomen ac specimina ex h. bot. Berol., quae S. repens - myrtil- 

 loides est, et S. onustam Besseri, quae S. aurita-myrtilloides est, 

 laudavit. InfeHcem Hartigii coniecturam, cui S. ambigua hybrida esse a 

 S. finmarchica et S. aurita esse videtur (i. e. si mea ratio vera est: e 

 S. aurita-myrtilloide et S. aurita oritur S. aurita-repens) refutare 

 supersedebo. Hae facile distinguuntur, sed difficilior est distinctio huius a 

 S. livida-myrtilloides, quae huic admodum propinqua est. 



E descriptione superius data huic quoque formam esse variam, nunc ad 

 S. myrtilloidem nunc ad S. auritam magis incHnantem ehicet. 



