250 Salix repcns-myrtilloides. 



germina in pedicello longo arrecta conica obtusiuscula, viridia glabra; 

 stylus longus; stigmata brevia, ovalia; folia obovata basi cuneata 

 plicato-apiculata, margine reflexo hic illic denticulata, subtus caesio- 

 glauca, glabra, novella subtus argenteo-sericea. 



Syn. S. myrtilloides-repens Wimm. 1. 1. „S. fusca var. aurora amentis folia- 

 ceis, germinibus longe pedicellatis, foliis oblongo-elliptico- et lanceolato-ovatis, sub- 

 denticulatis, confertis, pellucidis" Laestad. in Herb. Ac. Holm. Anders. S. Lapp. p. 69. 

 S. finmarchica Willd. Enum. Suppl. p. 66. 



Exs. Wimm. et Kr. Coll. Sal. n. 254. 



Hal)it. in paludibus Sueciae. Ad Pitea, ad Karesuando in Lapp. Torn. 

 et in Bottnia occidentali legit Laestadius. Diu colitur in horto bot. reg. 

 Berolinensi, olim etiam in horto Vratislaviensi. 



Fruticulus parvus, 1 — IV2 pedalis, ramis erecto-patulis, anni- 

 culis fuscis aut rubicundis, novellis sursum tantum cano-puberulis. 

 Folia obovata, basi cuneata, breviter plicato-apiculata margine reflexo 

 denticulata, in petiolo subglabro rubicundo, unciam longa, 7 lin. lata 

 (aut angustiora lineari - elliptica ut in maxime borealibus), supra pi- 

 lis raris obtecta demum glabra, saturate viridia nitidula, venis albi- 

 cantibus, in siccis prominulis, subtus caesio-glauca ; infera pilis in- 

 cumbentibus sparsis obsita, supera fere argenteo-sericea. Stipulae 

 rarae lanceolatae, nonnisi ad supera folia, glandulis 3 — 4 purpureis in 

 margine. luli oblongi mediocriter densiflori, in pedunculis foliis mi- 

 nusculis 3 — 4 instrcutis; bracteolae obovatae flavo-virescentes, mar- 

 gine pilis brevibus crispulis ciliatae; germina in pedicellis '/3 aut % 

 germinis aequantibus, subulata, obtusiuscula, glabra aut basi aut hinc 

 inde sericeo-pilosa ; stylus mediocris aut brevis, stigmata brevia cla- 

 vata roseo-lutea. 



In Herb. Ac. Holm. formae tres adsunt, omnes a Laestadio lectae, quae 

 cum speciminibus ex horto botanico Berolinensi, in quem olim e Suecia intro- 

 ducta esse videntur, omnino conveniunt. Et Laestadius et Anderson vide- 

 runt affinitatem huius formae cum parentibus; ille pro varietate S. fuscae 

 (i. e. repens) habuit et cum S. myrtilloide comparavit; hic adscripsit 

 „Forma S. myrtilloidis. Non pauca cum S. repente communia." Dein 

 Laestadius: „Haec forma pulchra Salicis frequenter paludes Bottniae occi- 

 dentahs implet, S. fuscae capsuHs longe acuminatis simillima, foliis autem 

 saepissime S. myrtilloidi adeo affinis, ut, fructibus destituta, ab hac dif- 

 ficillime eam distinguere valuissem. Foliis tamen basi ovatis, haud subcor- 

 datis, ut S. rayrtilloides habet, magis venosis et consistentia compactiori 

 distincta. Haec forsitan est S. fusca vera, quam Linnaeus in Flora sua 

 Lapponica exhibuit." 



