CORRESPONDANCE. 1683. 449 



cluferim, Amplitudo tua judicabit, num iftorum Phaenomendv caiifam attigiffe 

 me piitabit nec ne? Ut ut fit, apparet nihilominus rationibus meis expcrientiani 

 omnino fuiFragari. Etiamfi diélarum imaginum E, F et G diftantias in terminis 

 definire nondum audeam; quas non nifi e crebris ad id inftitutis obfervationibus 

 colligi poiïe arbitror, quibus vel naturae oculorum, eorumque fitûs, vel vitrorum, 

 vel ctiam fituum objeétorum rationes penitius infpiciantur. Verum ingens hic 

 occurrit mihi dubium, nam fi eo, quo diftum modo aefliimatio loci vel diftantiae 

 fiercc, fequeretur dillantiam etiam objeéti necefl^arib eo majorem futuram quo 

 magis oculi a Lente removerentur, répugnante nihilominus experientiâ; Exempli 



gratia, fi propterea punftum G, magis 

 ^"--.^ quam F diflitum videretur, quod interval- 



g _^^---~,^ lum gh 3I2 fit ^ intervallo, Ergo cum 



^^^^^^^n^$^^^^5^^. tranflatis ^ et ^ oculis ad m et «, interca- 



G h De W^ "* P pedo kh adhuc fiât major quam gh, utique 



ad tollendam eam, majorem etiam diftan- 

 tiam quam G rcquiri necelTe effet, ut fie objedum, hanc ob caufam ulterius adhuc 

 cerneretur, ultra fcilicet G in H, quod tum, ut didum, ipfi experientiae repugna- 

 ret; Eà enim telle, quo magis oculi a lente recedunt, eo minus objeélum a lente 

 videbitur diftare, ut obfervatum a D. Barrow, citato loco. Hic hacreo, quid ref- 

 pondere nefcius, nifi quod fallacia fit, fcilicet, quod propter communem regulam : 

 Quo majora apparent obje&a eo propriora videri, idem objeélum ab oculis metn 

 multo majus quam in <^ et ^, fpcftatum, maximeque fie auétum apparens, putetur 

 tante) propius acceflifl^e, quanto majus objeélum fefe praerentaverit;praerertimubi, 

 propter lentis parvitatem admoto tantum unico oculo, non is de dillantiâ fatis agnof- 

 cere valeat; fed ea apparente objeftimagnitudine eandem aeftimet. Et praeterea, 

 etiamfi ex fupradiélâ vifionis lege propter maximam intercapcdinemj^/^, multo lon- 

 gius in H aeilimandum efl^et objeélum, non tamen id putetur magis abefl^e quam G, 

 cum punéli G remotiflima ab oculis difliantia et locus fit, ad quem oculorum interfti- 

 tium fenfibilem habere proportionem poflit, nec ulterior etiam ultra G locus magis 

 apprehendatur. Cacterum inquirens in aliorum fcripta, ultro fe obtulit Collegium 

 curiofum Sturmii '3) nuperrime editum, cujus mihi copiam fecit Nobiliflimus et 

 Ampliflimus Vir P. E. Vegelin a Claerberge '^), Amicus et Summus Fautor meus. 



'2) Johann Christoph Sturm, né à Hippoltstein, Pfalz-Neubnrg, le 3 novembre 1635, mort à 

 Altdorf le 25 décembre 1703. Il fut lecteur à Jéna, pasteur à Deiningen et, depuis 1664, 

 professeur de mathématique et de physique à l'Université d'Altdorf. 

 Fullenius parle de son ouvrage: 



Collegium expérimentale curiosum, publié en deux volumes în-4°. à Nûrnberg. 

 1676—1685. 

 ''*) Voir la Lettre N°. 23 1 6, note i . 



Œuvres. T. VIII. ' 57 



