464 CORRESPONDANCE. 1683. 



tum potui generofitate vincere ftiidui, fed omnia fruftra. Hic a [miens] intimus 

 D[omini] L'Abbé Gallois, ut ex frequentiffima praefentiâ eollegi, et quod 

 peffimum crédit hic vir, ut faepe audivi, mathematicum ipfi aequalem vix reperiri. 

 Eft a [utem] D [omini] de la Mire intentio, ut fatis aperte mihi indicavit, aliquando 

 vices D.Caflini in obfervatorioRegiofupplere, ac potius efficere, ut externi ab Acad. 

 veftra penitus excludantur, fie n[empej libéré mihi aliquando reculit; hifce enim 

 pecuniae deftinatae multo exaétius folverentur quam ipfis Gallis, et praeterea non 

 tantum Gallicae gentis gloria hinc oriretur. Imo ipfe audivi, quod, cum in Acade- 

 mia D[ominus] Mariotte referret,quodD. Boyle rogafret,ut cum ipfo commercium 

 literarium inftitueret, hic ultra modum hoc difTuafit, adduétis varijs experientijs, 

 quibus evincere conabatur, quantum damnum Academiae ex ejufmodi commercio 

 cum extraneis accefTerit : Ac proinde cum fimilia perciperem non mirabar, quod 

 nullus meum propofitum mihi tam difTuaderet ac ille et tam contrarium fe mihi 

 ollenderet, ut cum aliquando in Academicorum omnium confefTu, ipfis phofphori 

 genuinum procefl^im communicarem, et omnes confentirent ut apud ipfos perma- 

 nerem, quia jam conclufum erat me receptum iri, hic Iblus in mea praefentiâ ad- 

 modum impudenter contrarius efl"et, referendo quod forte D. Colbert difpliceret, 

 quia necdum ipfius confenfum per literas accepiffent, et fie fliatim furgens me una 

 >cum D. Mariotte ufque ad fores comitabatur. Praeterea incerta mea inventa et 

 nullius momenti efl^e publici dixit, uti ab amicis mihi relatum ; item quia animad- 

 verterat, quod ultra modum D. Hugenium aefl:imarem, abfque dubio ipfius vefti- 

 gia fecuturus, qui omnes Academicos apud alios contemneret, et fie eifecifl^et ut 

 illorum Academia non in tanto aefiimio efl^et, adeoque mei receptionem difliiade- 

 ret. Quae omnia a D. Borello, qui mihi fincere retulit quid de me in ipfa Aca- 

 demia diélum, ut de l'Abbé L'anion ^) et Catelan, relata. Haec et multa fimilia cum 

 fcirem, non mirabar quod l'Abbé Gallois, qui tam confidenter me multoties fecu- 

 rum fecerat de meo intento obtinendo, pofi:modum cum me jam longo tempore 

 detinuifTent fatis inutiliter Parifijs, et ipfum vifitantem, mihi indicaret, quod fal- 

 tem me ad abitum pofiem parare, quia id quod defiderabam ob infl:ans bellum hac 

 vice impetratu impofiibile efljst. Quapropter ultimum remedium erat, ut ipfi figni- 

 ficarcm me contentum fore (quia me haud ita ac alij norunt, et forte crederent 

 me taie quid ob pecunias recipiendas defiderare) fi faltem me in membrum Aca- 

 demiae reciperent, nulla afllgnatâ penfione, fed me taies progreflTus tune non poffe 

 facere quod promiferam, fi, penfione obtenta, coadjutoresmihi potuifl^em conci- 

 liare, qui un^ juxta meam difpofitionem mihi adjumento eflTent. Cum itaque can- 

 didum meum peélus (quod nunquam fibi confcium viliflimi lucri ergo fl:udia trac- 



*') Consultez la Lettre N°. 2274, note 4. 



^) On trouve cité parmi les anciens membres de l'Académie des Sciences un abbé de Lannion, 

 élu en 1679, exclu en 1685. D'après Maindron, L'ancienne Académie des Sciences Les Aca- 

 démiciens, il mourut l'année de son exclusion. Cela doit être une erreur, puisque nous pos- 

 sédons une lettre de de Lannion à Chr. Huygens, datée du 1 4 décembre i6Sj. 



