TRAVAUX MATHÉMATIQUES DIVERS DE 1655 À 1659. 1657. 



^39 



inflexa eft ad parabolam rectae diicantur axi parallelae ese 

 omnes inter fe ae quai es erunt. 



Sit enim parabolae ABC linca 

 circumfcripta ordinatè, et ab in- 

 flexionis angulis C, D, G, &c. 

 diiaae fint CE, DF, GH &c. axi 

 parallelae, dico has omnes fibi 

 aequales effici. 



Producantur namqiie binae qiiae- 

 vis ipfaruiTi fibi proximse ut EC , 

 DF , donec occurrunt ei quae tan- 

 git parabolam in vercice, in O 

 et N. 



Producatur item MK, quae 

 définit punélum contaétus reélae 

 CD , et occurrat reétae EF in L. 

 Quoniam igitur per praeced. lineas DN, CO bifariam fecant aequalia fegmènta 

 tangentis in vertice; Erunt quoque horum dimidia NM, MO aequalia quare et 

 EL aequalis LF. Efl: autemLKdiameter parabolae per cujus terminum duéta efl: 

 tangens CD. Ergo per 5.21 Con. ') erunt CD , EF parallelae. ac proinde paralle- 

 logrammum erit CDFE, ideoque aequalia inter fe , oppofita ipfius latera, CE, 

 DF. Eodem modo demonitrabitur DF efl^e aequalis GH, atque ita continué 

 procedendo omnes tandem à punélis flexionum eduélae inter fe aequales efl^e 

 ofl:endemus. 



[Theorema III.] 



Data parabola ab axe fuo aequ aliter divifa, poteftcirca 

 eam linea ordinatè defcribi, qux fupereft parabolae exceffu 

 qui fit minor quavis propofita linea. 



Sit enim data Parabola qualis difta eft ABC , lineaque propofita D [Fig. 4.]. 

 Sumatur in axe parabolae à vertice B intervallum BE, quod fit duplum Vmex D. 



^) Voir la note 32 , p. 108 du T. XI. 



