DE ARITHMETICA. 7 



subtractio est numeri a numero ablatio, ut vide- 

 atur summa excrescens. Minor autem de majori 

 subtrahi potest, vel par de pari ; major vero de 

 minor! nequaquam. Ille quidem numerus major 

 est qui plures habet figuras, dummodo ultima sit 

 significativa : si vero tot sint unitates in uno 

 quot in alio reliquo, videndum est per ultimas vel 

 penultimas, et sic deineeps. In subtractione vero 

 duo sunt numeri necessarii ; scilicet, numerus 

 subtrahendus, et numerus a quo debet fieri sub- 

 tractio. Numerus subtrahendus debet sibi scribi 

 per suas differentias, ita quod prima sub prima, 

 secunda sub secunda, et sic de aliis. Subtrahe 

 ergo primam figuram inferioris ordinis a figura 

 sibi supraposita, et ilia aut erit par, aut major, 

 aut minor. Si par, ea deleta loco ejus ponatur 

 cifra, et hoc propter figuras sequentes ne minus 

 significent. Si major supponatur, tune deleantur 

 tot unitates quot contineat inferior figura et re- 

 siduum loco ejus ponatur. Si minor quam, major 

 numerus de minori subtrahi non potest, mutuetur 

 unitas a figura proxima sequente quse valet decem 

 respectu precedentis figurae ; ab illo ergo denario 

 et a figura a qua debuit fieri subtractio simul 

 junctis subtrahatur figura inferior et residuum 

 ponatur in loco figuras deletse. Si vero figura 

 a qua mutuanda est unitas sit unitas, ea deleta 

 loco ejus scribatur cifra ne figurae sequentes 

 minus significent deinde operare ut prius. Si 

 vero figura a qua mutuanda est unitas sit cifra, 

 accedet ad proximam figuram significativam et 



