HOBYNS DE COMETIS, 49 



globosa, et undique nutibus suis conglobata ; 

 floribus, herbis, arboribus, frugibus ornata, 

 quorum omnium incredibilis multitudo insatiabili 

 varietate distinguitur. Adde etiam fontium geli- 

 das perhennitates ; liquores perlucidos amnium; 

 riparum vestitus viridissimos ; speluncarum con- 

 cavas altitudines ; saxorum asperitates ; impen- 

 dentium montium sublimitates ; immensitates- 

 que camporum. Adde etiam reconditas auri, 

 argenti, metallorumque venas, infinitamque vim 

 marmoris. Quae vero, et quam varia genera 

 bestiarum, vel cicurum, vel ferarum ! qui volu- 

 crum lapsus ! atque cantus ! qui pecudum pas- 

 tus! quse vita silvestruum ! Quid jam de homi- 

 num genere loquar ! qui quasi cultores terrse 

 constituti, nee patiuntur earn immanitate bellu- 

 arum efferari, nee stirpium asperitate vastari. 

 Quorumque operibus agri, insulae, littoraque 

 collucent, distincta tectis et urbibus. Jam de 

 liquidibus et fusilibus elementi (maris inquam) 

 pulchritudine pauca dicamus oportet. Cujus 

 quidem maris speqiem, et animantium quae in 

 eodem continentur, satis admirari nequeo. Nam 

 ipsum mare undique terram circumfluens, conti- 

 nentes, insulas, peninsulas, et isthmos efficit, et 

 quatenus diversas alluit regiones, et diversa sor- 

 titur nomina ; ut mare Britannicum, Gallicum, 

 Libicum, Punicum, et caetera. Ac ita quidem 

 terram appetens circumquaque littoribus claudit, 

 et quasi una ex duabus naturis conflata videatur. 

 Quid de piscibus, belluisque marinis dicam? 



E 



