CARMEN DE ALGOR1SMO. 79 



Et rursus fiat divisio more priori ; 



Et numerum quotiens supra scribas pereunti, 



Si fiat saltus retrahendo cifra locetur, 



Et pereat numero quotiens, proponas eidem 



Cifram in numerum pereat vis, dum locus illic 



Restat, et expletus divisio non valet ultra : 



Dum fuerit numerus minor inferiore seorsum 



Ilium servabis ; hunc multiplicand probabis, 



Si bene fuisti, divisor multiplicetur 



Per numerum quotiens ; cum multiplicaveris, adde 



Totali sumrnse, quod servatum fuit ante, 



Redditurque tibi numerus quern proposuisti ; 



Et si nil remanet, hunc multiplicatio reddet. 



Cum ducis numerum per se, qui pervenit inde 



Sit tibi quadratus, ductus radix erit ejus, 



Nee numeros omnes quadrates dicere debes, 



Est autem omnis numerus radix alicujus. 



Cum voles numeri radicem quaerere, scribi 



Debet ; deinde notes si sit locus ultimus impar, 



Estque figura loco talis scribenda sub illo, 



Quae, per se ducta, numerum tibi destruit ilium, 



Vel quantum poteris ex huic delebis eadem ; 



Et retrahendo duples retrahens duplando sub ilia 



Quae primo sequitur, duplicatur per duplacatam, 



Post per se minuens sub ea saliendo. 



Post his propones digitum, qui, more priori 



Per precedentes post per se multiplicatus, 



Destruit in quantum poterit numerum remanentem, 



Et sic procedas retrahens duplando figuram, 



Reponendo novam donee totum peragatur, 



Subdupla propriis servare docetque duplatis ; 



