neemt daar sterk toe, en zoo sluiten ze daar bijna aaneen. In 

 de groote vlekjes ontwaart men éen of meer porii-n, in de kleine 

 niet. Deze vlekjes zijn dwarse doorsneden van de vaatbxndels, 

 en deze bestaan uit vast weefsel en vormen het stevige deel van 

 het palmenhout. Van een palmstam is dan ook alleen debuiten- 

 laag bruikbaar, het binnenste deel is te zacht. Veelal verdwynt 

 daar het grondweefsel zelfs geheel, en dan is de stam hol. De 

 palmstam vertoont verder geen duidelijke scheiding in hout en 

 bast, geen laagsgewyzen bouw van het hout, en geen mergstralen. 



De vaatbundels zijn lange strengen, die in de lengterichting 

 door den stam heenloopen. Op overlangsche doorsnede doen 

 zij zich voor als strepen. 



De bouw van den stam der Dlcotyledonen en Coniferen is 

 geheel anders. Al dadelijk treft ons hier eene scherpe scheiding 

 in hout en bast, en in het hout ontwaart men niets van de 

 by de palmen beschreven vlekjes. In hec midden van den stam 

 bevindt zich een dunne mergf/to/oer. In de richting van den merg- 

 koker naar den stamomtrek toe, zijn verticaal staande, dunne, 

 platen geplaatst, die op dwarse doorsnede zich voordoen als 

 radiale strepen, en mergstralen heeten. Slechts enkele der merg- 

 stralen ontspringen uit het merg zelf; de meeste beginnen meer 

 naar den omtrek toe, maar allo loopen in radiale richting. Op 

 eene langsdoorsnede, die tangentiaal (evenwijdig aan den stam- 

 omtrek) genomen is, vertoonen zij zich als streepjes, en op 

 eene overlangsche radiale doorsnede als glanzende vlakjes van 

 meer of minder vierkanten vorm. Zeer fraai treedt het verschil 

 tusschen doorsneden in de drie richtingen aan den dag in 

 groote doorzichtige hout-coupes, gelijk die in het Koloniaal 

 Museum zijn tentoongesteld. 



Verder neemt men aan het hout een laagsgewyzen bouw 

 waar. De stara heeft, in tegenstelling met dien der palmen, een 

 geregelden diktegroei. Voortdurend ontstaat nieuw weefsel, dat 

 lagen om den houtcylinder gaat vormen, en zoo de dikte ge- 

 regeld doet toenemen. Komt ieder jaar de vegetatie ecnigen 

 tijd tot stilstand, dan zijn de lagen scherp van elkaar gescheiden, 

 en noemt men ze jaarringen. Het binnenste deel van den ring 

 heet voorjaarshout, het buitenste najaarshout. Gaat evenwel de 



