87 



269. Mangifera caesia Jack (M. Eeniaiiga BI.). - Kemang S. (met 

 variëteit Binglö S.) Bindjai Sumatra. i¥ani Mak. W.-Java, 

 Borneo, Sumatra, Malaka. 



Boomvorm, houteigenschappen, enz. als M. indica L., doch bloem- 

 pluimen prachtig lichtpaars, soms een meter lang, en smaak der 

 vruchten anders. K. en V. 



De geheele boom is zeer scherp, het sap veroorzaakt bij aanraking 

 roosachtige ontsteking. Miq. 



In de Lampongs maakt men van den stam prauwen. Ind. Gids 1885. 



In Malaka heet hij Bhijai. Het hout is er lichtrood, gemarmerd 

 met geel, met fraai uiterlijk. S.g. 0.43-0.59. R. 0.45; 0.55. 



270 M. foetida Lour. - Limoes S. Bawang J. Mangga-batjang 

 M. Batjang M. Ambatjang M. Sum. Batjan Amb. Ampa- 

 lam M. Bendjei M. Bata Mak. Lekoep Bk. Java Z. I. II, 

 Sumatra. 



Boomvorm, houteigenschappen enz. als M. indica L., doch bloem- 

 pluimen prachtig purper en smaak der vruchten anders. Het sap uit 

 de schors en de jonge vruchten veroorzaakt ernstige ontstekingen op 

 de huid en de slijmvliezen. K. en V. S.g. 0.71. 



271. M. indica L. - Mangga S. M. Pelem J, Poh J. Pao Mad. 

 Plam-djawa M. op Sumatra; Taipo-bonka Mak. Taiba 

 Amb. Kawilei Tl. Tt. Tb. Kaïcidei Ts. Kalimbong Tt.Java 

 Z. I. II, algemeen gekweekt in vele variëteiten, waarvan 

 hieronder eenige zijn vermeld. Welke daarvan ook wild 

 voorkomen, is nog onzeker. Mal.-Archipel, V.- en A.-Indië; 

 Malaka, Philippijnen. Overal in de tropen gekweekt. 



Hg. 25 M. Stam recht, rolrond, zonder gleuven of -wortellijsten, hoog 

 vertakt. Schors grauw, met overlangsche barsten, met weinig, geel- 

 achtig, doorschijnend, harsachtig, niet zwart opdrogend sap. Een altijd- 

 groene, verstrooid groeiende boom, met groenachtig-bleekgele bloem- 

 pluimen, en zeer smakelijke, groote, langwerpige steenvruchten. Het 

 hout vfordt als te weinig duurzaam onbruikbaar geacht voor huis- 

 bouw; het bevat alléén spint. Deze boom wordt gekweekt om de 

 vruchten; vooral in W.-Java wordt aan den oogst veel schade aan- 

 gebracht door een snuitkever, die reeds in het vruchtbeginsel zijn 

 eieren legt. Men weeit dezen met veel succes door roode mieren in de 

 boomen te lokken. Het sap van de schil der jonge vruchten en soms 

 ook van andere boomdeelen wordt gevreesd om de ontsteking, die 

 het bij aanraking van de huid, en vooral van de slijmvliezen, veroor- 

 zaakt. In bijna alle dorpen wordt deze boom gekweekt. A' . en V. 



Volgens van Eedeii gebruikt de Javaan een afkooksel van den bast 

 om aan kleederen, die met indigo zijn blauw geverfd, een groene 

 kleur te geven. Aan de scherpe, bittere hars zou men geneeskracht 

 toekennen, evenals aan de jonge bladeren. 



In Malaka heet deze boom Mangga, en wordt geteeld om de 

 vruchten. Het hout wordt er niet gebruikt, en is tamelijk zwaar, geel- 



