102 



Een duurzame houtsoort voor bouwmaterialen, ook voor bruggen 

 enz. Wordt zelden door de witte mieren aangetast. C. 



304. A. bijiig'a var. — Kajoe-besi-itam Celebes, Mol ukken. 



Als boven. C. S. g. 0.93. 



305. A. palembanica Baker (Intsia palembanica Miq.). — Merbou 

 of Marbo M. Kajoebesi op Banka. Merbou-bontja Mandh. 

 Sesapang M. I.Jzerhout. Lagere streken van de Lam- 

 pongs, Palembang, Riouvv, Banka, Borneo, Malaka. 



Een hoog-e, rechte boom. (Bladen 3— 4-jukkig). Het hout is zeer 

 duurzaam, dioht en vast, ijzerhard en niet zwaar om te bewerken. 

 Voor den scheepsbouw zou deze soort van groote waarde zijn, en 

 ook voor technische doeleinden in Europa, zooals voor bruggen enz. 

 Het is in hooge mate bestand tegen de afwisseling van droogte en 

 vocht; doch is volgens C. op Sumatra's W.-K. zeldzaam geworden. 

 S. g. 0.70. St. 



In Malaka komt een soort Afzelia voor, die daar Merabau heet en 

 zeer geacht is als bouwhout om de groote sterkte en duurzaamheid. 

 Het is de Afzelia palembanica Gray (niet Baker), een soort die op 

 Sumatra niet schijnt voor te komen. E. 



Hout lichtbruin, hard en warrig. Sculpt. S. g. 0.87; 1.20. 



In het Kol. Mus. is eene fraaie verzameling dezer houtsoort. 



Houtkenmerken. Bauhiiiiu malaharica Roxb.: Hout roodachtig 

 bruin, met onregelmatige, zwarte of purperen plekken nabij het hart, 

 matig hard. Meestal met onduidelijke, afwisselende, concentrische ban- 

 den van hard en zacht weefsel. Poriën schaarsch, matig groot tot 

 groot, omringd door een ring van zacht weefsel, vaak ovaal en als 

 door overlangsche schotten verdeeld. Mergstralen zeef smal, zeer tal- 

 rijk, regelmatig. G. 



306. Banliiiiia malabarica Roxb. (Pileosti^ma acidum Benth.). 



— Kendajaan J. Kendajahan J. Bentjoeloek J. Java Z. I, 

 Timor, V.- en A.-Indië. 



Hg. 15 M. Stam krom, laag vertakt, knoestig, met ondiepe gleuven, 

 zonder wortellijsten. Schors zeer taai, zeer donker grauw, in lange, 

 dunne strooken afschilferend. Bladen zeer eigenaardig; schijnbaar 

 omgekeerd hartvormig, doch in werkelijkheid uit twee vergroeide 

 „blaadjes" bestaande. De jonge bladen smaken zuur. Kortgesteelde 

 blouiwijzen met vuil witte vlinderbloemen. Een loofverliezende, bij- 

 zonder algemeene boom, die niet zelden gezellig groeit en op periodiek 

 waterarmen grond in ijlgroeiende, loofverliezende wouden voorkomt, 

 ook op periodiek maandenlang onder water staanden bodem. Het 

 hout wordt als te weinig duurzaam, te krom en te klein, niet ge- 

 bruikt. De jonge bladen worden als toespijs bij de rijst gegeten. De 

 schors wordt als touw gebruikt, maar is voor dat doel niet zeer ge- 

 acht. K. en V. 



Volgens van Rees is het hout zeer aan bederf door wormen onder- 

 hevig. 



S.g. 0.72-0.82. P. 563. G. S. g. 0.69. 



