191 



heele stamgedeelten worden daardoor ten eenenmale onbruikbaar. 

 Ook kan de kalk (phosphorzure kalk) door het geheele hout verspreid 

 zijn, waardoor het een witachtig- aanzien verkrijgt. Zulk hout is slechts 

 voor licht timmerwerk bruikbaar. Vele boomen hebben ook de slechte 

 eigenschap van hol te zijn. Het gebeurt zelfs vaak, dat de uit een 

 stam gekapte balken van buiten geheel gaaf zijn, maar dat bij het doorza- 

 gen groote gaten te voorschijn komen. Men mag evenwel verwachten, 

 dat dit laatste gebrek zich minder zal voordoen bij de stammen, die in 

 geregelde aanplanten zijn opgegroeid, omdat die tijdens hun groei 

 niet zoo aan beschadigingen blootstonden, als de boomen in de onge- 

 regeld opgegroeide bosschen, waaruit nu nog alle timmerhout moet 

 worden verkregen. 



Op Java wordt djatihout voor de meest verschillende doeleinden 

 gebruikt. Voor huis- en bruggenbouw, scheepsbouw, meubelen, dwars- 

 liggers voor spoorbanen enz. Ook voor brandhout is hel uitstekend. 

 In^Europa bezigt men het voornamelijk voor scheepsbouw en spoor- 

 wagens. Hoewel minder dan bij eikenhout, tast toch ook bij djati de 

 harsachiige stof in de vezels het ijzer aan, wat voor scheepsbouwhout 

 eene nadeelige eigenschap is. Evenwel is het toch voor dat doel zeer 

 gewild om zijne vele andere goede hoedanigheden. 



Van het hout worden verschillende variëteiten onderscheiden, maar 

 de benamingen daarvan zijn in de verschillende streken verre van 

 constant. In Rembang, het djatigewest bij uitnemendheid, onder- 

 scheidt men: Dj.-soengoe J. Dj.-lenga J. Dj.-kapoer J. Dj.-lcijong J. 

 Djati-weroet J. Dj.-ri J. DJ.-dbreng J. Dj.-kemhang J. Dj.-gembol J. 

 Eenige dezer variëteiten berusten op het uiterlijk van den stam, o.a. 

 bij DJ.-ri of de ^gedoomde djati", is de stam dicht met doornachtige 

 knoesten bedekt, 'terwijl DJ-gemhol de naam is voor het, voor draai- 

 werk zeer fraaie hout van ziekelijke, soms reusachtige uitwassen van 

 oudere boomen. Dj.-hapoer duidt op rijker gehalte aan kalk in het 

 hout, terwijl ook de andere variëteiten, evenals de laatstgenoemde, alleen 

 aan het hout en niet op stam te herkennen zijn. (Zie ook blz. 193.). 



Behalve het hout, worden alleen de bladen (tot inpakken van eet- 

 waren door inlanders) benut, en soms de jonge bladen in inlandsche 

 medicijn. 



De djatibosschen op Java en Madoera beslaan + 650.000 H.A. 

 Zij vormen eene belangrijke bron van inkomsten en worden beheerd 

 door een afzonderlijk corps boschambtenaren. 



Hoewel het personeel belangrijk is uitgebreid, is de getalsterkte 

 nog veel te gering om ook de exploitatie geheel in eigen beheer uit te 

 voeren. Deze geschiedt dan ook nog grootendeels door uitgifte van uit- 

 gestrekte boschperceelen ter leegkapping aan particulieren, die daar- 

 voor aan het gouvernement eene retributie betalen, welke berekend 

 wordt naar de door hen verkregen hoeveelheid hout. Evenwel heeft 

 men een tiental jaren geleden een aanvang gemaakt, om ook het 

 kappen geleidelijk in eigen beheer te nemen. 



Alle leeggekapte terreinen worden weer aangeplant, en als gevolg 

 van de uitgestrektheid der perceelen vinden deze aanplanten op 

 bijzonder groote uitgestrektheden ineens plaats. Vlakten van 100 H.A. 

 en meer moeten in één jaar in cultuur worden gebracht. Deze ge- 

 schiedt meestal met tusschenbouw van veldgewassen. Met de in de 

 omgeving wonende inlanders wordt dan eene overeenkomst gemaakt, 

 waarbij zij zich verplichten, om de djati in rijen te zaaien en de 



