Orobanche. 



187 



ovarium vix contracta, in fauce ampliata, xerampelina, brevior quam ea 0. minoris' 

 iaciniae rotundatae, denticulatae. Labium superum inferiore multo majus. Stamina supra 

 basim corollae inserta et ultra medium villoso-pilosa. 



Griechenland: in Attica (Fraas); non vidi. 



Nota. Forma quaedam parviflora 0. versicoloris Schultz esse videtur. Fide Ind. Kewens. 

 pro specie propria habetur, quod speciminibus authenticis deficientibus et propter descriptionem 

 fere inanem mihi dubium est. Etiam Haläcsy (Consp. fl. Graec. II. 455) hanc plantam non vidit. 



62. 0. mauretanica G. Beck, Monogr. Orob. (1890) 233, t. IV, flg. 72; Guimaraes, 

 Monogr. Orob. in Broteria III. (1 903) 1 48 ; Coutinho, Fl. Portug. (1 9 1 3) 569 ; var. Reverchoni 

 Willk. Prodr. fl. Hispan. suppl. (1 893) 1 87 = . Reverchoni Lange ibidem. — 0. barbata 

 Brotero, Fl. Lusit. I. (1804) 183; Reuter in DG. Prodr. XI. (1847) 23; Reichenbach f., 

 Icon. fl. Germ. XX. (1862) 102, t. 208?; omnes p.p.; vix Poiret. — O. media G. Beck in 

 sched., non Desf. — Gaulis firmus, 12 — 60 cm altus, basi plurimum clavato-incrassatus 

 et — 3 cm crassus, glanduloso-villosus, dilute luteus vel luteo-rubescens, in siccitate dilute 

 fuscus, fuscus vel etiam violaceo-fuscus, copiose vel basi imbricatim interdum parcius 

 squamosus. Squamae ovali-lanceolatae, superiores angustiores saepe angustissimae, 

 glanduloso-pilosae, cauli plurimum accumbentes, 2 — 2,5 cm longae. Spica cylindracea, 

 apice rotundata vel interdum acuminata, rhachi crassa, multi- et densiflora vel in parte 

 basali sublaxiflora, — 28 cm longa. Flores erecto-patentes, 10 — 15 — 22 mm longi; 

 bracteae lineari-ovali-lanceolatae, flores longitudine aequantes vel eos saepe superantes, 

 in spicae apice saepe subcomosae. Calycis partes separatae vel antice paulo connatae, 

 ad medium interdum profunde aequaliter vel rarius inaequaliter bidentatae; dentes saepe 

 divergentes, angusti, longe acuminati, uninervii, glanduloso-pilosi, corollae tubum longitudine 

 aequantes vel breviores. Corolla tubulosa, saepe pronus curvata, ad faucem versus paulo 

 ampliata, extus breviter interdum copiose glanduloso-pilosa, vel horizontaliter patens, 

 glabrescens, viva dilute lutea, rubro-fusco-striata (f. Guimaraes), in siccitate luteo-fusca; 

 linea dorsalis e basi curvata in dorso medio subrecta, in labio supero declivis et iterum 

 curvata; labium superum galeatum, profunde bilobum (rarius integrum vel plicato- 

 emarginatum), lobis magnis patentibus; inferum lobis aequalibus vel medio majore ac 

 plicis magnis praeditum; Iaciniae omnes rotundatae, latae, margine plicato inaequaliter 

 crenulato-dentatae rarius repandae, parce glanduloso-pilosae vel subglabrae. Stamina 

 1,5 — 3 — 5 mm supra basim corollae inserta. Filamenta in basi cum corollae parte sub- 

 jiciente pilosa, supra glabra vel pilis glanduliferis perpaucis obsita; antherae breviter 

 acuminatae, mucronatae, in siccitate luteo-fuscae. Germen ellipsoideum ; Stylus parce et 

 breviter glanduloso-pilosus vel subglaber; stigmatis lobi subglobosi, verruculosi, anguste 

 conjuncti, probabiliter lutei, f. Guimaraes lateritii vel sordide rubentes, rubicundi vel 

 interdum rubri, sec. Wel witsch ceraceo-rubicundi. 



Nota. Distinguitur ab O.Picridis Schultz dentibus calycinis non subulatis, angustis, planius- 

 culis, corolla luteola, rubrofusce striata, stigmate lateritio, ceraceo vel rubescente; ab O. densiflora 

 Salzmann spica minus densa longiore, floribus plurimum majoribus, bracteis flores longitudine 

 subaequantibus vel longioribus, staminibus altius insertis, filamentis basi non lobatis. 



Plantae nutrientes. Achillea ageratum L. (f. Daveau), Calendula algarbiensis 

 Boiss. (f. Daveau), C. microphylla Lange (f. Moller), Convolvulus tricolor L. (f. Wel- 

 witsch, Daveau), Crepis taraxacifolia Thuill. (f. Fernandez), Eryngium campestre L. 

 (f. Welwitsch, Daveau), Helichrysum serotinum Boiss. (f. Welwitsch), Lupinus 

 albus L. ?, Nicotiana glauca Grah., Ononis hispanica L., Scorpiurus subvillosus L. 

 (f. Welwitsch), Tolpis barbata Gaertn. (f. Bourgeau) — omnes apud Guimaraes I.e. 



O. mauretanica G. Beck wächst nur in der südwestlichen Mediterranprovinz 

 des mediterranen Florengebietes, so in den mittleren und südlichen Provinzen von 

 Portugal: Alto-Alemtejo, Alemtejo littoral, Beira littoral, Baixas de Guadiana, Gentro 

 littoral, Algarve (vgl. Guimaraes), und wurde zuerst am Fuße der Serra de Monsanto 

 von Welwitsch! entdeckt. — Ferner auf Gibraltar: auf der Sprague's Farm, San Roque, 

 Los Barrios Station, im April, Mai (A. H. Wolley-Dod!). — Marokko (Bove n. 243!); 

 bei Goite (Salzmann!), an sandigen Orten bei Tanger (Hackel!). — Algier (Mabille 



