Dionysia. 167 



inclusis) 10 cm altos formanübus, junioribus patule et conferte foliosis, apice roßulam 

 patentem ferentibus. Folia omnia plana, rigidula, penninervia (nervis prominentibus), 

 dense glandulis sessilibus vel subsessüibus odoriferis tecta, ceterum glabra, spathulato- 

 oblonga, sessilia vel breviter petiolata; ea rosularum saepius (praesertim in formis 

 umbrosis laxioribusj versus basin in petiolum longe attenuata, margine subintegra vel 

 supra medium utrinque 1 — 2-denticulato-crenulata, 4 — 10 mm longa, 2 mm lata. 

 Mores bini vel terni, pedunculo longiusculo, stricto, glandulis subsessüibus et pilis arti- 

 ( ul;itis inaequalibus obsito, longe exserlo, tribracteato suffulti et inter bracteas saepius 

 pedicellati. Bracteae 8 — 10 mm longae, foliis rosularum conformes et aequales, lineari- 

 vcl oblongo-spatbulatae, subintegrae vel utrinque breviter 1 — 2-denüculatae. Calycis 

 majusculi, glandulosi, sub fructu 5 — 6 mm longi, ultra 2 / 3 partiti laciniae anguste 

 lanceolatae, acutae, integrae, uninerviae; corollae luteae, fere pollicaris tubus glanduloso- 

 puberulus (in forma brevistyla antherarum insertione sub apice ampliatus), caJycc 3-plo 

 longior, 18 — 20 mm longus; Iimbi laciniae obovatae, subintegrae (ex Bornmüller). 



Centralpersien: Auf dem Kohrud-Gebirge bei Kaschan (Strauss, Juni 1904, 

 blühend und fruchtend). 



17, D. drabifolia Bunge in Bull. Acad. Petersbourg XVI. (1874) 558; Boiss. Fl. 

 Orient. IV. (1879) 20. — D. diapensiifoliae var. Hohenacker in sched. herb. Kotschyani 

 Pers. austr. sine num. — Primula drabifolia 0. Ktze. Bev. gen. I. (1891) 400. — 

 Mollis. Ramis vetustioribus nudatis fuscis repens; rami juniores foliigeri confertissimi, 

 foliis emarcidis pallescentibus persistentibus patentibus recurvis dense tecti. Folia alia 

 etiam omnino evoluta et emarcida, multo minora, lineari-spathulata, integerrima, vix 5 mm 

 longa et 1 ,3 mm lata, alia vel paulo vel multo majora usque ad semipollicem longa et 

 infra apicem 3,8 — 5 mm lata, obovato-oblonga, basi elongato-cuneata, utrinque acute 

 1 — 2-dentata, acutiuscula, omnia penninervia et reticulato-venosa, juvenilia minute dense 

 glandulosa, adulta glandulis, tunc demum in pilos longiores articulatos glanduligeros 

 excrescentibus adspersa et ciliolata. Flores in centro rosularum subsessiles, solitarii; 

 bracteae involucrales minutae, integerrimae, inaequales, sub ipso calyce subternae. Calycis 

 usque ad basin partiti laciniae lineares, integerrimae, glanduloso-pilosae et patentim 

 ciliolatae, acutiuscuiae, 3,7 mm longae; corollae flavae (?), glabrae, 18 — 20 mm longae 

 tubus gracilis, in medio vel vix supra medium paulo ampliatus et geniculato-inflexus, 

 abbinc sursum sensim angustior; limbus circiter 7,5 mm diametiens; lobi emarginato- 

 bilobi; Stylus stigmate globoso faucem baud attingens, antheras multo superans. Capsulae 

 globosae valvae acutae nee cuspidatae (ex Bunge). 



Persien, Provinz Farsistan: Buinen von Persepolis und auf dem Gipfel des Kuh- 

 Daena (Kotschy, PI. pers. austr. ohne Nummer). 



18. D. bachtiarica Bornm. et Alexeenko ex Bornm. in Bull. Herb. Boiss. 2. ser. 

 IV. (1904) 515 t. 2 f. III. — Primula bachtiarica Bornm. in Bull. Herb. Boiss. 2. ser. 

 IV. (1904) 516. — Viridis, caespitosa, vix suffrutescens. Badix tantum lignescens. 

 Rami breves, foliorum emareidorum rudimentis vestiti, rosulam brevifoliam gerentes. 

 Folia 5 mm fere longa, oblongo-linearia, obtusiuscula, integerrima, plana, uninervia 

 (nervis lateralibus obsoletis), eglandulosa, supra pilis perlongis, crispule flaccidis, ad 

 marginem pilis horizontalibus vestita, subtus glabra. Flores versus apicem ramulorum 

 solitarii, subsessiles vel breviter peduneulati, violacei, glabri, parvi (12 — 14 mm longi); 

 calycis ad 3 /4 partiti laciniae oblongo-lineares ; corollae tubus tenuis, calyce 3 — 4-plo 

 longior; lobi obovati; antherae (formae longistylae) infra medium tubum insertae; Stylus 

 non exsertus (ex Bornmüller). 



Westpersien: Baktrische Berge, an schattigen Stellen der Felsen des Kellar- 

 Passes (Alexeenko, 3. Sept. 1902, blühend und fruchtend). 



Nota. Cl. Bornmüller, 1. c. a typo speciei distinxit 



f. autumnalem »vix normalem, ineunte septembre florentem. Rami apice sub antbesi 

 autumnali denuo ramulos flores superantes emittentes; ramuli tenues, inferne subnudi, pallidi 

 vel brunnei, apice foliis majusculis, quam folia vernalia 3-plo fere majoribus, 1 — 1 5 mm longis (!\ 

 laete viridibus, glomerulose congestis turminati«. 



