152 Fr. Kränzlin. — Orcliidaceae-Monandrae-Dendrobiinae. Pars \. 



quae adest 40 cm longa. Folia lineari-lanceolata , pergamenea, apice inaequali-biloba, 

 lobulo longiore obtuso. Racemi pauciflori, 4 cm longi, bracteae minutae, lineares. 

 Sepala ovata, acuminata, lateralia postice in mentum compressum, dolabriforme, antice 

 per duas tertias apertum connata. Petala paulum minora quam sepalum dorsale, linearia, 

 margine serrulata, his omnibus phyllis modo quam maxime phantastico tortis, reflexis 

 margine undulatis. Labelli pandurati lobi laterales erecti, rhombei, angulo antico ro- 

 tundati, lobus intermedius ex istbmo lineari subito dilatatus, transverse oblongus, margine 

 adeo undulatus, ut explanari nequeat, lineae 3 elevatae, undulatae in disco, postice in 

 processum solidum, curvatum productae, qui fere apicem menti attingit, additis lineis 

 quibusdam tuberculorum minorum radiantibus, marginem lobi intermedii non attingen- 

 tibus. Gynostemium antice sulcatum, marginatum, minutissime serrulatum, antheram 

 et pollinia non vidi. — Flores 1,5 cm diam. , sepala petalaque lactea, labellum pallide 

 luteum purpureo-venosum. — Fig. 9E — O. 



Papuanische Provinz: Neu-Guinea. Ohne genauen Standort. — Exam. specim. 

 cult. authenticum autoris! 



Nota. Habitu D. Mohlianum Reichb. f. in memoriam revocat, florum strüctura nulli affine. 



274. D. arachnanthe Kränzl. nov. sp. — Caulis validus, certe altissimus, sub- 

 flexuosus, foliosus. Folia disticha, oblonga v. oblongo-lanceolata, coriacea, firma, apice 

 acuta, leviter torta, vix bilobula. Racemi 60 — 70 cm longi, multiflori, laxiflori, bracteae 

 parvae, triangulae, acutae, quam Ovaria pedicellata 5,5 cm longa multo breviores. Sepalum 

 dorsale lineari-lanceolatum, acutum, lateralia mentum apertum breve extinctoriiforme 

 acutum formantia, ceterum sensim angustata, triangula, acuminata. Petala fere duplo 

 longiora, e basi lineari lanceolata, apice brevi-acutata, haec omnia vario modo undulata 

 v. torta. Labellum quam sepala fere ter brevius, lobi laterales 3 /s totius longitudinis 

 aequantes, rhombei, angulo antico obtusi, lobus intermedius oblongus, obtuse acutatus, 

 lineae elevatae v. cristae per discum 5, mediana antice longior, undulata, ante apicem 

 desinens, laterales a basi ipsa Orientes, omnes argutae callum valde elevatum formantes. 

 Stelidia obtusa, filamentum breve triangulum. — Flores certe speciosi. Sepalum dor- 

 sale 2,5 cm longum, lateralia 4 cm, petala 4 — 5 cm longa, medio vix 5 mm lata, 

 labellum 2,2 cm longum medio 4,5 cm latum. 



Papuanische Provinz: Kei-Inseln, Kei keteil a Tual (Beccari ohne n.!). 



Nota. Accedit characteribus plerisque ad D. undulatum R. Br. his omnibus quam maxime 

 exultantibus, sunt enim sepala petalaque adeo mirum in modum undulata, ut nodum inextricabi- 

 lam efficiant; gaudet ceterum planta nostra floribus multo majoribus. 



[Species dubia.] 



275. D. Chalmersii F. Müll, in Wing, South Sc. Record H. (1882) 96. — Habitus 

 et folia non nota. Racemi 8 — 10 cm longi, bracteae minutae, pedicelli cum ovariis 

 floribus aequilongis v. sublongioribus. Sepala lanceolata, angustata, acuminata, lateralia 

 mentum breve, obtusum formantia. Petala paulum minora, basi paulum denurrentia 

 et pedi gynostemii affixa, his omnibus undulato-crispulis. Labellum quam sepala paulum 

 longius, lobus intermedius subreniformis, quam labellum utrinque latior, undulato-cris- 

 pulus, quam lobi laterales vix brevior, carinulae paulum elevatae per axin 3. — 

 Flores ut videtur luteoli (ex Müller) illis D. Johannis Reichb. f. aequimagni 4 cm diam. 



Papuanische Provinz: Neu-Guinea. Südöstliche Halbinsel (Chalmers). 



Nota. Descriptio originaria auctoris e specimine imperfecto et ex floribus defloratis scripta 

 quam maxima dubia est. Nescio an semper recte intellexerim beatum F. de Müller. — Differre 

 dicitur species a D. undulato R. Br. et Johanni Reichb. f. quibus proxima , sepalis petalisquc 

 magis acuminatis, petalis paulum dccurrentibus, labello longiore et lobo intermedio labelli latiore; 

 racemis et ut videtur colore florum accedit ad D. Johannis. 



276. D. Mirbelianum Gaud. in Freyc. Voy. (1826) 423 t. 38 (ic. non laud.); 

 Lindl. in Lond. Journ. Rot. II. (1843) 235; Reichb. f. in Walp. Ann. VI. 296; J. J. 

 Smith, Orch. Amb. 56 et in Nova Guin. VIII. T. 1. 69. — D. prionochilum F. Müll. 



